Τι σειρα ησασταν στον στρατο.....???????

[Lambros46]

Πλάκα,πλάκα,σήμερα κλείνω 9 μήνες ακριβώς από τότε που απολύθηκα

Τα λοιπόν.Παρουσιάστηκα στο ΚΕΤΘ στΟν(γιατί άραγε όλοι λένε στΗν αυλώνα??) Αυλώνα.ΚΕΤΘ.Σώμα Υγειονομικό.3 βδομάδες έκανα ζωάρα κυριολεκτικά.Ταιριάξαμε πολύ με τα παιδιά στο θάλαμο και πραγματικά παίζει να πέρασα καλύτερα απ'ότι θα πέρναγα έξω.

Δεν θα κρυφτώ.Έβαλα βύσμα.Η θεία της κοπέλας μου για την ακρίβεια.Με διαβεβαίωσε πως θα έμενα Υγειονομικό παρόλο που δεν είχε καμία σχέση με το αντικείμενο σπουδών μου και είχα μπεί κατά τύχη.

Παρ'όλα αυτά,δεν είχα επαναπαυτεί στο βύσμα και στη τελική πραγματικά δεν με ένοιαζε αν θα μείνω Αθήνα.Το είδα και σαν μια ευκαιρία να κάτσω καιμλίγο μακριά από τη κοπέλα μου μετά από τόσα χρόνια σχέση

Μαθαίνω τη μετάθεση κατά την άδεια ορκομωσίας.

(Τύμπανα ηχούν....)

Δεν το λες και Αθήνα https://www.google.com/maps/place/Sa...0aa03ddaeee2d1

Μόνο η μάνα μου και η κοπέλα μου το πήραν κατάκαρδα

Πάω Σαμοθράκη λοιπόν.

Με το καλημέρα και χωρίς να έχω πιάσει όπλο(εκτός από μια φορά βολές) στον Αυλώνα,αρχίζουν τα σκοπέτα.

Σαν νέοι,είχαμε τα χειρότερα νούμερα.3-5 για κάμποσες μέρες σερί.Δηλαδή,αϋπνία από τις 2 το βράδυ μέχρι να πέσω για ύπνο την επόμενη μέρα το βράδυ.Καμία έξοδο που και που.Ο Θεός να την κάνει έξοδο.Όσοι ήμασταν μέσα στο στρατόπεδο ήμασταν και έξω από αυτό.Στο νησί δεν υπήρχε ψυχή.

Σε μερικές εξόδους δεν βγήκα μπας και καταφέρω να κάνω κανα ντους

Στο ΣΠΕΝ,παρόλη τη πουτσ@ πέρασα τις καλύτερες μέρες.Σκοινάκια μέσα στο βουνό,ο αέρας να κοπανάει ανελέητα τη σκηνή και το κρύο άπειρο.Ούτε κατά διάνοια δεν κοιμήθηκα εκείνο το βράδυ.Ο συγκάτοικος μου στο σκοινάκι ήταν ενας θεσσαλονικιός.Μεγάλο φρούτο.Κατά τη διάρκεια του ΣΠΕΝ κάναμε και κάτι νυχτερινές βολές,το οποίο είναι το καλύτερο πράγμα που έχω να θυμάμαι από το στρατό σε σχέση με την εκπαίδευση.

Την καλύτερη βδομάδα μου τη πέρασα σε ενα φυλάκιο στη μέση του πουθενά,μέσα σε ενα βουνό.Αν εξαιρέσεις τα λίγα φώτα του φυλακίου,τριγύρω δεν υπήρχε ούτε ενα λαμπάκι να σου θυμίζει ότι ίσως κάπου εκεί έξω υπάρχει πολιτισμός.Μόνο μια στάνη απέναντι.
Κοιμόμασταν(λέμε τώρα) μέσα σε ενα κοντεινερ το οποίο από το πολύ αέρα κουνιόταν συνέχεια.Κατά τα άλλα,είχες συνέχεια την ηρεμία σου,σε άφηναν να παίρνεις κανα καφέ,δεν σου έλεγαν τίποτα αν είχες τη μουσική μαζί σου,'έτρωγες όποτε ήθελες,δεν είχε αναφοροφρουρές.Ζωάρα.
Μια μέρα,έρχεται εντολή από το διοικητή να ανοίξουμε το φυλάκιο για να μπουν τα κατσίκια απο την απέναντι στάνη
Με το που μπαίνουν μέσα,αρχίζουμε 8 μ@λάκες να κυνηγάμε κάτι κατσικάκια για να βγάλουμε φωτό

Την καλύτερη σκοπιά μου την έκανα με εναν Λαρισαίο.Το παιδί ήταν ο Ατσίδας της σκοπιάς.Είχε βιονικό αυτί μάλλον.Βγάλαμε μια 2ωρη σκοπιά βλέποντας βιντεάκια Παπαρίζου .Μόνο δυο φορές πατήσαμε pause κατά τις εφόδους που ακόμα δεν έχω καταλάβει πως σκ@τα τους καταλάβαινε ότι έρχονται μέσα από το σκοτάδι

Μετά τη Σαμοθράκη ήρθα στα ΚΑΑΥ στον Αγ.Ανδρέα.Το μόνο που έχω να θυμάμαι σε σχέση με τις σκοπιές εδώ είναι ενα.Μια φορά και αφού έχω ρίξει μπιφτέκι 40 λεπτά στον προηγούμενο (δεν με ξύπνησε ο θαλαμοφύλακας) , παίρνω το όπλο,το ρίχνω μέσα στη BMW και πήγα στη σκοπιά(φαντάσου η σκοπιά ήταν 5 λεπτά με το αμάξι-20 λεπτά με τα πόδια).Στο φεύγα από τη σκοπιά,παίρνω και τους άλλους δυο απέναντι σκοπούς με το αμάξι και γυρίσαμε.Τρία όπλα μέσα στο αμάξι .Ήμουν τόσο γκαντέμης που όταν πάρκαρα στο λόχο,έκανε έφοδο εκείνη τη στιγμή η Αξιωματικός Υπηρεσίας.Πάλι καλά που τα πήγαινα πολύ καλά με αυτή και τη γλύτωσα με 10λεπτο κράξιμο


ΥΓ:Μάλλον δεν με συμπαθεί η θεία της κοπέλας μου