Είναι η τελευταία μέρα που έχω άδεια και προσπαθώ να συνέλθω απο τον πυρετό της ίωσης που πέρασα. Προσπαθώ να κανω delete όλους αυτούς που κατάφεραν και με έκαναν να φωνάζω "ηθικό ακμιώτατο" ενώ είχε φτάσει στον πάτο. Ελπίζω να βγεί σύντομα το φύλο πορείας προς Κόρινθο. Αν είμαι τυχερός θα βγεί αύριο, αν όχι μέχρι την Κυριακή.

Απλά οι Ειδικές Δυνάμεις δεν είναι για μένα. Είναι για αυτούς που γουστάρουν να σκληραγογηθούν και να τους κάνουν κουμάντο λοχίες αεροπορίας με αυτό που κουβαλάνε στο κεφάλι τους.

Θα ήθελα να παρακαλέσω να λείπουν χαρακτηρισμοί όπως "στρατόκ@υλοι" και άλλα τέτοια γιατί εδώ υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να είναι οι ίδιοι ή να έχουν κάποιον δικό τους στον στρατό.

Οι μέρες μου στο ΚΕΕΔ στο Πευο τελειώνουν αι μαζί με αυτές ελπίζω και οι άσχημες εμπειρίες. Εκμεταλεύτηκα σκόπιμα ένα χειρουργίο στο στομάχι για να βγώ Ι4 και να γλυτώσω απο όλα αυτά.

Απο εδώ και στο εξής το παγούρι θα βρίσκεται στην άλλη τσέπη του παντελονιού ενώ στην άλλη παραμένουν τα μωρομάντηλα.

Το μόνο ευχάριστο που άκουσα είναι εφράσεις όπως "παρε κάμψεις μέχρι να σκουριάσει ο ρόμποκοπ - μέχρι να πεθάνει ο Χαϊλάντερ".

Λίγες ώρες μου έμειναν. Ντρέπομαι που ίσως είμαι ο μόνος που περιγράφει τόσο τραγικά τα πράγματα και φαίνεται σαν να κλαίγομαι... απλά εύχομαι να μην τύχει σε κανέναν αυτή η εμπειρία που είχα...