Ιούνιος του 1996, 7 μηνών φαντάρος, μόλις έχω παρουσιαστεί στην παραμεθόριο μονάδα (Λαγός Διδυμοτείχου, 500 ΤΔΒ). Είμαι σε γραφείο (ουσιαστικά το workshop του τηλεπικοινωνιακού υλικού) μαζί με τον μονιμά Ανθυπασπιστή-προιστάμενο του γραφείου, και κανα-δυο υπολοχαγούς. Οι μονιμάδες έχουν πιάσει την κουβέντα και ο Ανθστής μου ζητάει να του φτιάξω ελληνικό καφέ σε γκαζάκι που υπήρχε επι τούτου. Έλα όμως που το γκαζάκι τελειώνει και ο υποφαινόμενος πάει να βάλει καινούργια φιάλη σε ένα εφεδρικό, δεύτερο γκαζάκι που υπήρχε δίπλα ΧΩΡΙΣ να σβήσει το πρώτο
Αποτέλεσμα: το γκαζάκι λαμπαδιάζει με φλόγα ενός μέτρου σχεδόν στα χέρια μου, ενστικτωδώς το πετάω μακριά, προς τη γωνία -εκεί που ήταν το γραφείο του Ανθστή και είχαν μαζευτεί και οι υπόλοιποι μονιμάδες. Για πότε ξεκινάνε όλοι να πηδούν έξω απο το παράθυρο -κομμάντα ρεεεε- ούτε που πρόλαβα να δω. Τελικά τη φωτιά τη γλυτώσαμε, τη φυλακή τη γλύτωσα, δε γλύτωσα όμως τα παρατσούκλια που θα μου έμεναν για τους υπόλοιπους 8 μήνες που έκατσα εκεί: γκαζάκιας, γκαζοφονιάς, πυρομανής κλπ κλπ.
Και ένα περίεργο πράγμα ρε παιδί μου: αυτός ο Ανθυπασπιστής απο κείνη τη μέρα σα να με αντιπάθησε και με έγραψε στου διαόλου τα κατάστιχα, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί... Αυτοί οι γκάτζοι μάλλον είναι περίεργοι τελικά
Αρχικό μήνυμα απο 330Ci
Ιούνιος του 1996, 7 μηνών φαντάρος, μόλις έχω παρουσιαστεί στην παραμεθόριο μονάδα (Λαγός Διδυμοτείχου, 500 ΤΔΒ). Είμαι σε γραφείο (ουσιαστικά το workshop του τηλεπικοινωνιακού υλικού) μαζί με τον μονιμά Ανθυπασπιστή-προιστάμενο του γραφείου, και κανα-δυο υπολοχαγούς. Οι μονιμάδες έχουν πιάσει την κουβέντα και ο Ανθστής μου ζητάει να του φτιάξω ελληνικό καφέ σε γκαζάκι που υπήρχε επι τούτου. Έλα όμως που το γκαζάκι τελειώνει και ο υποφαινόμενος πάει να βάλει καινούργια φιάλη σε ένα εφεδρικό, δεύτερο γκαζάκι που υπήρχε δίπλα ΧΩΡΙΣ να σβήσει το πρώτο
Απάντηση με παράθεση