Για να είμαι ειλικρινής, ποτέ δεν μου άρεσαν οι επανεκδόσεις παλιών μοντέλων.
Απεναντίας ναι στο restoration κάτι αυθεντικού, αν έχεις τις γνώσεις, τις δυνατότητες και τα χρήματα.
Το συγκεκριμένο, στα τέλη του 70 μαζί με το autobianki abarth ήταν, τηρουμένων των αναλογιών σε σχέση με τότε, 2 σχετικά φτηνές λύσεις για γρήγορα και σπιρτόζικα αυτοκίνητα.
Εβγαζε 70 άλογα και έβγαινε σε 2 εκδόσεις μάυρο με πορτοκαλί ρίγα και ασημί με μαύρη.
Είχε και καθισματάκια σπορτ κάτι σαν μπακετ, και με τα 700 κιλά του, πριν 40 χρόνια αρκετά γρήγορο και συμπαθητικό.
Ζήσε το σήμερα. Για το αύριο δεν ξέρεις.
