Επικαιρότητα και προβληματισμοί Ver. 7.5.1

[PANOS-E60]

Εσυ δηλαδη Πανο θα ησουν συνεργασιμος σαν ασθενης....

Περιγραφεις την κατασταση του ασθενους,απο τοτε που αυτος εχει βρεθει στον προθαλαμο της εντατικης και μετα,παραβλεποντας το ιστορικο της ασθενειας.
Ο ασθενης μας λοιπον εχει ιστορικο πολλων ετων,οι ιδιοι γιατροι που προσπαθουν να τον σωσουν τωρα,που βρισκεται ηδη στην εντατικη,ειναι αυτοι που τοσα χρονια του εδιναν λαθος φαρμακο.
Του ειχαν μπει εδω και πολλα χρονια ψιλλοι στα αυτια του αμοιρου,οτι κατι δεν παει καλα με την υγεια του,πηγε στον γιατρο......,δεν εχεις τιποτα το ανησυχητικο του του λεει δινοντας του και καποιο φαρμακακι.....
Τα χρονια περνουσαν και ο αμοιρος ο ασθενης μας συνεχιζε να μην νιωθει καλα,πηγε και σε αλλον γιατρο.....,προχωρα του λεει και αυτος,δεν εχεις τιποτα,αλλα παρε και αυτο το φαρμακακι για καλο και για κακο.....
Τωρα λοιπον που ο ασθενης μας πνεει τα λοισθεια.......,καλειται να παρει μια υστατη αποφαση,να επιλεξει αυτους,που οπως εκ των υστερων απεδειχδη,ενω γνωριζαν οτι η υγεια του μερα με την μερα πηγαινε απο το κακο στο χειροτερο,συνεχιζαν να του δινουν λαθος φαρμακο,ελπιζοντας οτι η ακαδημαϊκή και επαγγελματική τους επάρκεια εχει βελτιωθει, ή να εμπισθευτει νεους γιατρους απειρους και μαλιστα με κληση προς την ομοιπαθητικη.....

Εχει και ο ασθενης μας ομως μεγαλη ευθυνη,εβλεπε οτι το φαρμακο δεν βελτιωνε την υγεια του,του αρεσε ομως η γευση.......και για την ιστορια το φαρμακο λεγοταν " ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ"......

Αλέξη μου, καλός ο παραβολικός λόγος αλλά νομίζω χαθήκαμε λίγο στα μεταφρρικά σχήματα. Και μάλλον εγώ φταίω γιά αυτό.

Ασθενής είναι η οικονομία μας αλλά και η κοινωνία μας που ενσαρκώνει σε φυσικά πρόσωπα τον βασικό συντελεστή της οικονομίας, δηλαδή όλους εμάς. Ολοι μας λειτουργήσαμε λάθος τα τελευταία 35 χρόνια, ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ, και δεν θέλαμε να ακούσουμε κουβέντα γιά λάθος δρόμο. Ημασταν απόλυτα σίγουροι ότι στραβός ήταν ο γυαλός. Πες μου γιά ποιό λόγο δεν αναρωτηθήκαμε ποτέ το εξής απλό. Οι περισσότεροι από μας έχουμε ταξιδέψει στη δυτική Ευρώπη. Προβλήματιστήκαμε ποτέ στα σοβαρά, πως είναι δυνατόν, η Ελλάδα και το Βέλγιο να βρίσκονται στην ίδια οικονομική οικογένεια ? Μη μου πεις ότι δεν ήταν αξιοπερίεργο ! Πήγαμε, μετά το ταξίδι στο Βέλγιο, στο μαξιλάρι μας πριν κοιμηθούμε και ξενυχτήσαμε με τη σκέψη ότι κάτι κάνουμε λάθος σε τούτη τη γωνιά της ευρωζώνης ? Φοβάμαι πως δεν το κάναμε οι περισσότεροι. Αρα δεν πήραμε χαμπάρι ότι ήμασταν πολύ άρρωστοι.

Επρεπε να μας στείλουν οι αγορές αδιάβαστους γιά να μάθουμε τι συνέβαινε σε αυτή τη χώρα ? Δεν ξέραμε ? Πιστεύαμε τους προσινομπλέ που μιλάγανε γιά "την ισχυρή Ελλάδα" ? Μπράβο μας. Ποιός φταίει για αυτό ? Ανήλικα έχει μόνο τούτος ο τόπος ? Οσοι πίστεψαν το "λεφτά υπάρχουν", αγράμματοι είναι ?

Λοιπόν, έχουμε προ πολλού παραδεχτεί όλοι ότι το φάρμακο είναι λανθασμένο γιά την περίπτωσή μας. Ο γιατρός όμως είναι πολύ έμπειρος (τροϊκα) και το ξέρει εδώ και πολύ καιρό αυτό. Θα την αλλάξει αισθητά την συνταξή μόλις γίνουμε πιό συνεργάσιμοι ασθενείς. Και γιά κόψω τις παρομοιώσεις, ξαναλέω πως ασθενής είναι ο λαός που ενσαρκώνει την οικονομία μας, όχι η πολιτική ηγεσία του. Αυτή είναι άχρηστη, καταργήθηκε ήδη από την τρόΙκα, η συνέχεια της θεραπείας περνάει εξ ολοκλήρου στα χέρια των ξένων πιά. Ας προσέχαμε. Πέρασαν και σοβαροί άνθρωποι από την πολιτική σκηνή αλλά έλεγαν δυσάρεστα πράγματα και τους μαυρίσαμε. Σωστά ?

Ελεύθερη χώρα είμαστε, αν δεν μας αρεσει η συνταγή του επιστημονα γιατρού, υπάρχουν και οι γυρολόγοι κομπογιαννίτες, υπάρχουν και η μάγοι της φυλής ζουλου, διαθέτουν αρίστης ποιότητος ξόρκια, ας διαλέξουμε τι προτιμάμε. Επειδή γύρω μου ακούω την πλειοψηφία να επιμένει ότι μιά χαρά ήμασταν και η ρουφιάνα η τρόικα μας χάλασε το κέφι, no problem, ας κάνουμε τη βουτιά στο κενό. Είναι ηρωική πραξη, αλλά όχι έξυπνη.

Και ένα τελευταίο. Προτείνω να αναβάλλουμε το κρέμασμα στο Σύνταγμα των 5 - 10.000 πρασινομπλέ που τα φαγανε, γιά το φθινόπωρο. Το θεάμα θα είναι αντιαισθητικό γιά τους τουρίστες, από το λίγο συνάλλαγμα των οποίων θα μπορέσουμε να εισαγουμε το ελάχιστο πετρέλαιο που θα κάψουμε τον ερχόμενο χειμώνα.