Ειχα και εγω οταν ημουν παιδι εναν τετοιο λυκο, αλλα πολυ ποιο μαλλιαρο. Το ονομα του, Ολυμπος.
Περιπου σαν και αυτο: (φωτο απο ιντερνετ)
Αρκετα χρονια αργοτερα, (το 1989) πηραμε την Ροζα. Ηταν μαζι μας μεχρι το 2002. Καναδεζικο λυκοσκυλο (απο το 2003 νομιζω οτι επισημα η φυλη ονομαστηκε Ελβετικο λυκοσκυλο).
Ηταν σαν και αυτο: (φωτο απο ιντερνετ επισης)
Toν Μαρτη του 1999, πηραμε την Λιζα, ενα ημιαιμο Golden Retriever.
Περισυ την παραμονη της Πρωτοχρονιας, αντι για καλαντα την πηγαμε για ευθανασια. Καρκινος παντου...
Εχω κλαψει για σκυλο περισσοτερο απο οτι για ανθρωπο παιδια....
10 μηνες αργοτερα, αποφασισαμε οτι θελουμε ξανα σκυλακι (ναι, δεν αλλαζουμε με τιποτε), και πηραμε εκεινο το πορνιδιο που ποσταρα παραπανω.
Τα λυκοσκυλα για εμενα ειναι τα "καλυτερα" σκυλια. Πανεξυπνα, χαδιαρικα με τα αφεντικα, διστακτικα με τους επισκεπτες, αγριμια με τους αγνωστους.
Τα golden retrievers ειναι τελειως αχρηστα (δεν την αλλαζω ομως την πουπιτα μου με τιποτε) μονο χαδια και παιχνιδια κανουν και θελουν να ειναι παντα μαζι σου.
Εκπαιδευση - Εκπαιδευση - Εκπαιδευση - Εκπαιδευση ειναι αυτο που χρειαζεται το καθε σκυλακι, σε συνδιασμο παντα με φροντιδα - αγαπη και στοργη.
Και φυσικα, να μην κανουμε το λαθος να πιστεψουμε οτι σκεφτεται σαν ανθρωπος. Η εννοα της ηθικης, ειναι ανθρωπινο εφευρημα














Απάντηση με παράθεση