Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, στο σπίτι μας πάντα υπήρχαν σκυλιά και γάτες.
Πάντα είχα ιδιαίτερη αδυναμία και αγάπη στα σκυλιά. Η Πεπέτα που προυπήρχε της γέννησής μου ένα γερμανικό ποιμενικό, μετά ο γιος της ο Τσάρλυ, ο οποίος όμως δόθηκε γιατί πήγαμε σε διαμέρισμα... ακολούθησαν ο Αχιλλέας που μαζέψαμε από το δρόμο, η Ντόνα - μολοσσός, ο Κάρλο -τσιουάουα, η Κάρα - λυκόσκυλο και η μεγάλη μου αγάπη ο Μπρούνο, ένα πανέμορφο Μπόξερ...
Αν και οι γονείς μου και η αδερφή μου εξακολουθούν να έχουν σκυλιά, (1 Ροτβάιλερ, 1 ημίαιμο, 1 αγγλικό σέτερ και 2-3 επανιέλ μπρετόν - κυνηγάει ο γαμπρός μου), εγώ δυσκολεύομαι να υιοθετήσω πάλι ένα σκυλί...
Μετά την απώλεια του Bruno με τον οποίο πέρασα απίστευτες στιγμές, δυσκολεύομαι να πάρω την απόφαση για άλλο σκυλί.
Πλέον παντρεμένος με 2 κοριτσάκια και κάτοικος Αθήνας, αμφιβάλλω πως θα μπορέσω να αφιερώσω στο σκύλο μας το χρόνο αλλά και το χώρο που του χρειάζεται.
Καλή η αυλή που έχουμε, αλλά ο σκύλος χρειάζεται αγάπη, φροντίδα και χρόνο σαν ισότιμο μέλος της οικογένειας. Θα ζει μαζί μας, εντός και εκτός σπιτιού, θα έρχεται όπου πηγαίνουμε. Οπότε θα το καθυστερήσω λίγο μέχρι να είμαι σίγουρος πως θα μπορώ πραγματικά εγώ και η οικογένειά μου να αποκτήσουμε ένα νέο μέλος. Σίγουρα πάντως θα είναι Boxer...
Οι σκύλοι προσφέρουν (όπως και τα παιδιά άλλωστε) την πιο ανιδιοτελή μορφή αγάπης. Θα γλείψουν το δάκρυ από το μάγουλό σου, θα σου κάνουν συντροφιά όταν είσαι πεσμένος ή θα προσπαθήσουν να σε ευθυμήσουν και πάντα θα χαίρονται με τη χαρά σου.
Αξίζουν την αγάπη μας και ποτέ δεν πρέπει να αποκτούνται ως "παιχνίδι".
Εύχομαι όλα τα παιδιά να έχουν τη χαρά να ζήσουν μαζί με κατοικίδια, είτε σκυλάκια, είτε γατάκια.
ΥΓ. Στις γάτες που είχαμε και έχουν οι γονείς μου δεν θα αναφερθώ, γιατί θα μας πάρει 2-3 σελίδες!
Αρχικό μήνυμα απο fast-enough
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, στο σπίτι μας πάντα υπήρχαν σκυλιά και γάτες.
Απάντηση με παράθεση