ΣΤΑΜΑΤΗΣΑ ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ

[Jimmakos]

Επειδή σε βλέπω απελπισμένο άκου και μια ιστορία.....

είμαι 24.
Η μάνα με βαριά κατάθλιψη 10 χρόνια τώρα, ο πατέρας άνεργος 3 χρόνια τώρα, ο αδερφός την ζωή του, γιαγιά παππούς στα @@ τους, ξαδέρφια στα @@ τους.
Δουλεύω 3 χρόνια και συντηρώ το σπίτι μου, χρεώθηκα να φτιάξω ένα αμάξι και το πουλάω γιατί δεν μπορώ να το συντηρήσω, πατρικό δεν έχω πιά και είμαι στο νοίκι.
Θές και άλλα?
Βάλε ψυχιάτρους, φάρμακα, φαγητά, φώτα, νερά, τηλέφωνα.........
Θές και άλλα?
Βάλε βενζίνες, χρέη, ιστορίες.....

Αλλά ναι ρε φίλε κάνω όνειρα και στο πρώτο μπάμ που θα γίνει απο τους πρώτους θα μαι που θα τους ξεσκίσουν!
Γιατί εγώ ξέρω τι θα πεί μεροκάματο και δουλειά!
Ξέρω τι θα πεί να σε κυνηγάνε για τα χρέη!
Ξέρω τι θα πεί δημόσια παιδεία και υγεία!
Ξέρω τι θα πεί πείνα!
Ξέρω τι θα πεί κρύο!

Ξέρω να ζήσω και μετα πολλά και με τα λίγα και ας μου λένε οτι φένομαι 30 χρονών και ασπρίζουν τα μαλλιά μου...... Αδιαφορώ, σχολείο μου είναι ο δρόμος και δάσκαλος ο πόνος που λέει και το άσμα..... Τουλάχιστον κανείς δεν έχει να μου πεί οτι τα τρόω απο τον μπαμπά και είμαι χλεχλές!

Φιλικά Μητσάκος!