Επιστροφη και το βράδυ πήγαμε στη γιορτή στο κέντρο της Κρακοβίας για παραμονή πρωτοχρονιάς. Τι σχεδιασμός!!! Τεράστιες εξέδρες για τους καλλιτέχνες, σιδεριές που έκλειναν τη πρόσβαση στη πλατεία και για μπεις έπρεπε να περάσεις από σωματικό έλεγχο, αλκοόλ δεν επιτρέπετε για να μην έχουν αυτά που κάνουν σε άλλες αντίστοιχες γιορτές στην Ευρώπη που είναι όλοι λιάρδα και τα σπάνε, φορητές τουαλέτες, σκηνές πρώτων βοηθειών και γενικά όλα όσα πρέπει να έχει μια τέτοια γιορτή. Βέβαια κάποιοι έμπαιναν από πριν μεθυσμένοι και έπεσε το σχετικό ξύλο μεταξύ τους αλλά δε με ενόχλησε, ίσα ίσα το απόλαυσα μέχρι να τους πάρεις σηκωτούς η Αστυνομία χαχαχα.
Την επόμενη πηγαμε στο Ζακοπάνε. Μια μικρή παραδοσιακή πόλη κρυμμένη στη καρδιά του βουνού, άγνωστη στους περισσότερους Έλληνες αλλά σημείο αναφοράς για τις διακοπές Βορειοευρωπαίων. Εκεί ήθελα να παω με άλογα στη λίμνη Μορσκιε όκο, ένα απερίγραπτο τοπίο στα βουνά αλλά δε προλάβαμε αφού η κίνηση ήταν απλά ότι χειρότερο έχω δει στη ζωη μου και το πάρκινγκ άγνωστη λέξη, μεγάλη ταλαιπωρία αλλά το μέρος άξιζε!
Οι επόμενες μέρες κύλισαν χαλαρά με βόλτες στη πόλη, ήλιο και -18 σταθερά, παρόλα αυτά τα αμάξια ήταν παγωμένα κάθε πρωί και μόνο τη μέρα που αναχωρήσαμε χιόνιζε αλλά σύντομα ο καιρός καθάρισε και άρχισα να σκέφτομαι ότι μπορεί να γίνει σερί Η ΔΙΑΔΡΟΜΉ μέχρι την Ηγουμενίτσα.
Στη Σλοβακία ο φίλος ΜΟΥ έφαγε και 20 Ευρω πρόστιμο αφού τον έπιασαν με ρανταρ να έχει 72 χιλιόμετρα αντί 50 που ήταν το όριο μέσα στο χωριό. Του είπαν μάλιστα ότι είχαν δει και εμένα αλλά αυτόν έπιασαν!
΅Οταν φτάσαμε Βελιγράδι φάγαμε το χιόνι της αρκούδας, αποτέλεσμα ήταν να μπούμε στο Νις για μια διανυκτέρευση αφού είχε νυχτώσει αν και δεν ήταν αργά. Ευκαιρία να το βλέπαμε και αυτό.
Ξύπνησα και πήγα με μια χαρά στο παράθυρο να δω τον ηλιόλουστο καιρό με τους καθαρισμένους δρόμους που είχα στο μυαλό μου, αμ δε… το βράδυ είχε ρίξει τόσο χιόνι που δε με πολύ ζόρι και κολλήματα στο χιόνι συνεχώς κατάφερα να βγω στο χιονισμένο αυτοκινητόδρομο. Γενικά να ξέρετε ότι άμα ρίξει χιόνι στη Σερβία ακόμα και οι αυτοκινητόδρομοι αργούν να καθαριστούν.
Το καλό είναι ότι με τα χιονολάστιχα πας με καμιά 100στη χιλιόμετρα την ώρα με σχετική ασφάλεια.
Αφού μπήκα Ελλάδα με τη κλασσική στάση στη FYROM για ψώνια και βενζίνη (ο τζάμπας είναι εδώ!) είπα γλύτωσα αλλά και στην Εγνατία οδό τα ίδια, χιόνια, χιόνια, χιόνια και από Μέτσοβο και μετά καταιγίδες).
Τελικά αποφάσισα να διαψεύσω το άψογο ΤΟΜΤΟΜ GO που έλεγε άφιξη στην Ηγουμενίτσα στις 19.45 και να πάρω το φέρυ για Κέρκυρα στις 19.30
Τα είδα όλα αφού με καταιγίδες και χιόνια έπρεπε να τα δώσω όλα αλλά ευχαριστήθηκα ντριφτ και ήχο. Ο φίλος με το Focus δε κατάφερε να με φτάσει και εμεινε Ηγουμενίτσα, συγνώμη φίλε (δε λέω όνομα) αλλά ήταν η μοναδική φορά στα 4.000 χιλιόμετρα που σου έφυγα!
Αν δεν μπορείς να πας γρήγορα με 100 ίππους, τότε, δεν θα πας ούτε με 500