Να και η μικρή ιστορία τηςδική μου Ε21 που από 315 είχε μετατραπεί σε 318ι με τον L-Jetronic (105ΗΡ)κινητήρα από Ε30.
Αποκτήθηκε τον Μάρτη του 2003, σαν 315 έναντι 1,700.000 δρχ τότε, σε τιμή προσφοράς, λόγω της επικείμενης έλευσης της Ε30. Την αποχωρίστηκα το 2003, μερικούς μήνες μετά την έλευση της Ε46.
Οχι δηλαδή πως ήταν φτηνή και τότε, για σύγκριση, με τα χρήματα αυτά αγόραζες ένα διαμέρισμα δεκαετίας, 75τ.μ εκείνη την εποχή.
Με το κοντό διαφορικό 4,1 γύριζε με μιά γκαζιά μέχρι να πεις κύμινο, παρόλο που φορούσε κομπλέ όλο το kit ανάρτησης που έδινε η bilstein τότε για την 323ι.
Την είχα φορέσει all around BBS, recaro μαμά σαλόνι, τιμονάκι από Μ3, ε30, προέκταση κονσόλας από σειρά 5, μπάρες θόλων (η bilstein μου είχε σκίσει σαν ξυράφι τους θόλους της πίσω ανάρτησης στο ύψος του πατώματος του πορτμπαγκάζ), συναγερμό elser, ραδιοκασσετόφωνο clarion autoreverse, ζαντούλες 15αρες με 205/50 bridgestone RE71 το 1988, όταν πρωτοεμφανίστηκαν στην Ελλάδα. Κυρίαρχος τότε ήταν το θρυλικό πιρέλλι P6 και για τα τέρατα της εποχής καθώς και για το Μ1, το κορυφαίο Ρ7 με το πανέμορφο σχεδιαστικά πέλμα του.
Η μόνη παραφωνία, και ιεροσυλία ταυτόχρονα, αλλά συρμός της εποχής, ήταν η μάσκα της HELLA με τα διπλά τετράγωνα φανάρια, που επειδή ήταν κάθετη, έδινε χώρο στο μπροστινό μέρος καθώς και την αίσθηση χαμηλώματος της μούρης του αυτοκινήτου.
Στην τρίτη φώτο ο νέος ιδιοκτήτης (την είδα τυχαία πέρυσι στην γειτονιά και την φωτογράφισα με το κινητό) έκανε την σωστή κίνηση και έβαλε την κλασσική μάσκα, παρόλο που έκανε κάτι άλλες ψιλοκαγκουριές.
Το χρώμα, εκτός του καπό, παραμένει το εργοστασιακό!!!
Ζήσε το σήμερα. Για το αύριο δεν ξέρεις.
Απάντηση με παράθεση