Ωρα για φαγητό και αφού παραλίγο να κάτσουμε σε ενα τουριστικό εστιατόριο μπροστά στη λίμνη , από το οποίο φυγαμε όταν είδαμε το φαγητό - πάαααααλιιιιι σνίτσελ?????- αποφασίζουμε να κάτσουμε σε ενα ιταλικό μπάς και φάμε κάτι τηε προκοπής.
Κοιτάζοντας τον κατάλογο βλέπουμε saganaki , tzatziki και πριν προλάβουμε να αναρωτηθούμε έρχεται ο ιδιοκτήτης ο οποίος είναι Ελληνας!!! Σακης Γιώργας λέγεται και είναι από την Αρτα. 23 χρόνια στην Γερμανία μας λέει -ευτυχώς για μένα- και 'οταν τον ρωτάμε γιατί ευτυχώς, μας λέει για την επιχείρησή του που πάει σφαίρα - 450 κουβερ σήμερα μας λέει- , για τους ελεγκτές υγιεινής που δεν δωροδοκούνται και παίρνουν με συριγγες δείγμα από μέρη του εστιατορίου για να βρούν μικρόβια , για τον Δημο στον οποίο πληρώνει μεν αρκετά αλλά του παρέχει υπηρεσίες, για την ποιότητα ζωής , τις συγκοινωνίες κλπ.
Τον ρωτάμε πως τα πάει με τους Γερμανούς και λέει πως τον σέβονται και αν κάποιος πάει να τον πικάρει τον βάζει στη θέση του. Στην επιχείρηση του έχει αποκλειστικά Ελληνες από το χωριό του στην Ελλάδα και όταν τον ρωτάμε για τους μισθούς μας λέει ότι τα παιδιά στην κουζίνα παίρνουν καθαρά 1600 Ευρω τον μήνα, με πληρωμένη διαμονή , φαγητό και ασφάλεια...Οχι και ασχημα..
Τρωμε εκπληκτική πίτσα στον ξυλόφουρνο - το μυστικό μας λέει είναι στο αλευρι που χρησιμοποιεί- και σουπερ μακαρονάδες και αναχωρούμε για το ξενοδοχείο μετά από ενα παγωτάκι στο χέρι.
Απάντηση με παράθεση