Απο εκεί και πέρα φούλ γκάζι (λέμε τώρα) και το τοπίο έχει αρχίσει να γίνεται υπέροχο. Χωριουδακια , λίμνες και η κλασσική Ελβετική υπαιθρος που είναι λές και κάποιος έχει κουρέψει γκαζόν επάνω στα βουνά. Για όσους τους αρέσει η φύση είναι πραγματικά απόλαυση για το μάτι.
Αφιξη λοιπόν στο ξενοδοχείο , πανσιόν για την ακρίβεια , (https://www.badischeslandhaus.de/) το οποίο έχουν ένα ζευγάρι Γερμανών. Η κοπέλα έξω καρδιά γελαστή και ευγενικότατη , ο σύζυγος ευγενής αλλά πολύ τυπικός. Αργότερα που κοίταξα το επίθετό του μάλλον βρήκα την αιτία. Τον έλεγαν Σόιμπλε....χαχαχα. Σίγουρα σόι του Βόλφγκανγκ αφού όπως είδα στο ιντερνετ ο γνωστός μας Σόιμπλε είναι γεννημένος στο Freiburg 50 χιλιόμετρα πιο πάνω...
Η περιοχή γυρω από τη Λίμνη μαγεία..η βλάστηση εκπληκτική , ησυχία απόλυτη , το χωριό κουκλίστικο , τα πάντα οργανωμένα και πανέμορφα. Τα παιδιά παθαίνουν πλακα με το ξενοδοχείο , και κουρασμένα από το ταξίδι βγαίνουν να παίξουν στην παιδική χαρά του χωριου που φτιάχθηκε το 1996 και είναι λές και φτιάχθηκε εχθές. Τα μεγάλα παίζουν υπαίθριο σκάκι , ενώ τα μικρά τρέχουν και δεν σταματούν!!..
Ευτυχώς που από το ξενοδοχείο πήραν τηλέφωνο ένα τοπικό ρεστοράν να μας περιμένει γιατί κατα τις 7 κλείνουν τα πάντα....Αλλο παράξενο αυτό. Να επισημάνω ότι την εποχή που πήγαμε (τέλη Ιουνίου) η δυση του Ηλιου στην περιοχή είναι στις 21:30 το βράδυ περίπου oπότε έχει φως μέχρι τις 10 το βράδυ. Παρόλα αυτά το αργότερο 9 κλείνουν τα πάντα. Στην γειτονική λίμνη Titisee η οποία είναι και ταξιδιωτικός προορισμός για 5 εκατομμυρια τουρίστες το χρόνο , στις 9 το βράδυ όλα είναι κλειστά...Αν ηταν Ελληνική τότε θα αρχίζαμε να πηγαίνουμε για ποτάκι σε ένα περιβάλλον παραμυθένιο. Τι να πώ..
Αφού τρώμε λοιπόν κάτι που έμοιαζε με κανονικό φαγητό (αμάν με τα σνιτσελ και τα ξινολάχανα, πόσες φορές ονειρευτηκα το δικό μας φαγητό...) επιστροφή στο ξενοδοχείο και ελεύθερη πτώση στα κρεββάτια.
Απάντηση με παράθεση