Απλά θα πω ότι η συνταγή ειναι πετυχημένη. Αίσθηση, επιδόσεις, παιχνίδι. Ποιος το οδήγησε και δεν το ερωτεύτηκε?
Ειναι ολα αυτά που υποτίθεται ότι πρεσβεύει. Αυτό που πάντα λίγο με χάλαγε, ήταν το ότι το θεωρούσα απαιτητικό αυτοκίνητο απο άποψη εμπειρίας. Όταν το δίπλωσα για πρώτη φορά, αισθάνθηκα ότι το είχα κάνει εκατοντάδες φορές πριν. Την πρώτη φορά που το έστριψα, δεν ίδρωσα καθόλου.
Το Μ3 απλά σε κάνει μάγκα χωρίς να είσαι και αυτό λιγάκι με χαλάει. Ίσως για αυτό έχω λίγο πιο ψηλά το ζητα. Απο θέμα ομορφιάς-στυλ κτλ, το Μ3 ειναι πολύ πιο κοντά στον χαρακτήρα μου.
Απάντηση με παράθεση