Το μεγαλύτερο φάουλ της όλης ιστορίας, είναι ότι μας έχουν κάνει και εμάς να πιστεύουμε ότι το αυτοκίνητο είναι περιουσιακό στοιχείο, με την ίδια έννοια που έχουν τα ακίνητα.
Τα αυτοκίνητα είναι εργαλεία. Η αξία τους πάντα πέφτει, ποτέ δεν ανεβαίνει. Και μόνο που κοιτάς ένα αμάξι, χάνει 10% της αξίας του. Δεν μπορεί να ζητάς φορολογία από αυτό.
Μπορεί να ζητάς πόθε έσχες για την αγορά του, να έχεις ένα λογικό τεκμήριο κτησης-χρησης και τέλος. Δεν μπορεί να το φορολογεις σαν εισόδημα και ακίνητο. Είναι τρελα...μιλάμε για προϊόν που κινείται από συγκεκριμένο κλάδο, ο οποίος πληρώνει πολλαπλάσιο φόρους αν πει να δουλέψει σε σχέση με την φορολογία που πάει κάθε φορά να επιβληθεί. Τι είναι καλύτερο, το να εισπράττει 4κ από ένα Μ3 Ε92, η τους φόρους για την αγορά του?
Απλά η χώρα μια ζωή ήταν άρπα κολλα και συνεχίζει και θα συνεχίσει να είναι.
Οι απαντήσεις βρίσκονται αλλού για την έξοδο από την κρίση και όχι στην φορολογία κόντρα φορολογία που νομίζουν όλες οι ελληνικες-αριστερες κυβερνήσεις.









