Αρχικό μήνυμα απο Konstantinos E60
Με τα παιδιά που ήμουν Σαμοθράκη μιλάω τουλάχιστον δυο-τρείς φορές το μήνα και έχουμε βρεθεί αρκετές φορές παρόλο που είμαστε όλοι από διαφορετικές πόλεις.Με τα παιδιά που ήμουν όταν ήρθα Αθήνα,παρ'όλο που είμαστε όλοι Αθηναίοι δεν έχουμε βρεθεί καθόλου και ούτε μου κάνει αίσθηση να βρεθώ.
Όταν είσαι Αθήνα βγαίνεις μια στο τόσο και πας σπίτι σου.Όταν είσαι μακριά από το σπίτι σου, οι άλλοι φαντάροι(αυτοί με τους οποίους έχεις "δέσει" τουλάχιστον) είναι πραγματικά η οικογένειά σου για όσο είσαι μακριά.Με αυτούς τρώς,κοιμάσαι,βγαίνεις,μιλ ς,μετράτε μαζί τις μέρες για μετάθεση ή απόλυση,κλαίγεσαι για τις σκοπιές.Βοηθάτε ο ένας τον άλλον κυριολεκτικά.Κοντά στο σπίτι σου δεν σου βγαίνουν με τίποτα αυτά τα συναισθήματα μιας και κάθε τόσο είσαι με τους "έξω" φίλους σου και την οικογένειά σου.
Ευχαριστώ το Στρατό που με βοήθησε να γνωρίσω τουλάχιστον 10 άτομα που θα ήταν πραγματικά κρίμα να μην τους ήξερα.
Ευχαριστώ το Στρατό που με βοήθησε να γνωρίσω και κάποια άτομα που πραγματικά με έκαναν να καταλάβω τι σημαίνουν οι λέξεις π@πάρας και μαλ@κας.
Απάντηση με παράθεση