δεν ξερω παιδια, δεν ξερω πως σκεφτονται μερικοι.
δεν εχω (χτυπα ξυλο) ερθει σε δυσκολο σημειο ωστε να ξεπουλαω,
αλλα οταν αποφασισα το 2008 να πουλησω ενα διλιτρο που ειχαμε,
ειδα που κυμαινονται οι τιμες, προσθεσα κατιτις λογω γεωγραφικης θεσης (Κρητη-νησι) και εβαλα την αγγελια.
ελαβα ενα τηλεφωνημα για αποριες σχετικα με την καταναλωση του,
και ενα δευτερο. αυτο του αγραστη. δεχτηκα λιγο παζαρεμα, και το πουλησα.
τωρα, αυτα που μου ελεγε η γυναικα μου πχ. οτι ειναι λιγα λεφτα και κριμα το αμαξι και τοσο το πηραμε κλπ κλπ...
ζυγισα ποσο το δινουμε, τι μπορουμε να παρουμε ως αντικαταστατη, τα παγια κλπ., το ενα το αλλο,
και βρεθηκαμε με αυτοκινητο ανωτερης ποιοτητας, καλυτερης καταστασης, στα ιδια χλμ., καλυτερο εξοπλισμο,
σχεδον το ιδιο πρακτικο, καλυτερο οδικα/οδηγικα, με μαστορα εξειδικευμενο εμπιστοσυνης μου, εστω ενα χρονο παλιοτερο ημερολογιακα...
το 46αρι μας.
και με ρεστα στην τσεπη.
ο καθενας ειναι ξαχωριστη περιπτωση, αλλα μερικοι δεν καταλαβαινουν και το
"stop loss". οταν πρεπει να πουλησεις ΤΩΡΑ, το δινεις οσο το αγοραζουνε ΤΩΡΑ._
