Από τα βράχια αυτά, προσφυγόπουλο μικρό ο μακαρίτης ο πατέρας μου, όταν τον είχα παέι μια βόλτα πριν 20 χρόνια, δακρύζοντας μου χε πει πως έκανε βουτιές με τους φίλους του. Καθένας είχε και τον βράχο του.
Ανοιγόντουσταν δε κάπου 1 μίλι μέσα, μέχρι που βλέπανε την κορυφή του Αι Σύλλα. 'Ηταν η νοητή σημαδούρα τους.
Το νεανικό δε καφενείο του, όπως και μερικά σπίτια,, υπάρχουν ακόμη.









Ζήσε το σήμερα. Για το αύριο δεν ξέρεις.
