τα χωριά χωριά, έχουν αντίληψη άντε για...όπως και στο δικό μου, τον αχινό σερρών.
τελευταία φορά που πήγα, ήταν στο μνημόσυνο του θείου μου και αρπάχτηκα με την παπαδιά και τον δάσκαλο.
πάει το ζώο η παπαδιά με ένα κουτάλι και αρχίζει να τρώει απο τα κόλυβα, πρίν αρχίσουν καν να το μοιράζουν. εκεί, δώστου η κωλόγρια τις κουταλιές με τα σάπια δόντια. τι κάνεις κυρά μου της λέω? πετάγεται μια θεία απο το πουθενά και μου κάνει μ'ενα αυστηρό ύφος, τι κάνεις εκεί???αυτή είναι η παπαδιά...χέστηκα της λέω. και επειδή είναι η παπαδιά πρέπει εμείς να φάμε τα σάλια της απο τα σάπια δόντια της???
πάω να κάτσω σε μια καρέκλα, πετάγεται μια άλλη θεία με φωνές...που πας. τι κάνεις? έμεινα εγώ...τι έγινε της ρωτάω? αυτή είναι η καρέκλα του δασκάλου. βρε αει στο διαλο...
