Ψευτοπερήφανοι αγράμματοι απαίδευτοι ημιμαθείς τυχάρπαστοι ντεμέκ νεόπλουτοι και γνώστες ιδιοκτήτες που στο τέλος μένουν μόνο με τα 3 μου στο χέρι απλά όχι απλά γιατί δε χάρηκαν αυτό που είχαν αλλά γιατί με τις πράξεις τους κατάφεραν να μην χαρεί και κάποιος άλλος όχι τόσο το σίδερο που το ξαναδωσε ζωή, αλλά το χρόνο και το μεράκι που θα ξόδευε πάνω σε αυτά.

Μίσος μόνο (και αυτή την κατηγορία ανθρώπων την εντάσσω σε μια ξεχωριστή για εμένα κατηγορία του αξιακού μου συστήματος με τον τίτλο « ξύλο με παρουσία ιατρικού προσωπικού »)