αμάν ρε σκυΛί! Αφού είσαι εδώ σήμερα αγρατζούνιστος δεν λέω τίποτα άλλο._
Πριν λίγα χρόνια γυρνούσα από Χαλκιδική με το 34άρι μόνος αλλά τίγκα φορτωμένος μέχρι και στα πίσω καθίσματα. Λάστιχα επίσης, είχα μια χαρά.
Με το που φτάνω Μάλγαρα, στα διόδια και με τρελή βροχή και ενώ ο δρόμος είναι λιμνοθάλασσα και έχοντας στα δεξιά μου φορτηγό και αριστερά άλλα αμάξια, παθαίνω υδρολίσθηση!
Ήταν ακριβώς το ίδιο αίσθημα, ήταν σαν να μην είχα τιμόνι, σαν να τσουλούσα σε λάδι και από κάτω να εχω ρουλεμάν!
Μιλάμε για κρύο ιδρώτα και σφίξιμο στο στομάχι, απερίγραπτο συναίσθημα.
Άφησα γκάζι, μάλλον από ένστικτο, βρήκα προφανώς πρόσφυση και συνέχισα σαν κατουρημένος.
Άλλη μία εμπειρία λοιπόν, χέρι - χέρι με το σακούΛι της τύχης(αν θυμάσαι)
Απάντηση με παράθεση