Επικαιροτητα προβληματισμοι 8/13

[Monsta]

Βολτίτσα Κέντρο σήμερα για ψώνια και καφεδάκι στη Πλάκα με το ΜΕΤΡΟ. Εντυπώσεις:

Μετά από 10' περπάτημα στο καυτό ήλιο, μπαίνουμε Αγ. Παρασκε-Βούλα, ενώ ο συρμός είναι κλιματιζόμενος.

Αφιξη Σύνταγμα και τσουλάμε προς τα κάτω την Ερμού - 5th Avenue, να δείξω στα παιδιά έναν από τους πιο ακριβούς εμπορικούς δρόμους παγκοΖμίως. Τα μισά μαγαζιά είναι κλειστά, είτε λόγω διακοπών , είτε λόγω 'κρίσης'. Το πλακόστρωτο είναι κατάμαυρο από τη βρώμα, ενώ όλη η Ερμού μποχάει....συχαίνεσαι και μόνο που πατάς με τα παπούτσια σου. Πίσω μας μία οικογένεια Άγγλων-βελανιδοφάγων, σχολιάζουν αρνητικά την όλη εικόνα κ τη σχέση τιμής-αξίας της χώρας, ενώ χρειάζεται να κάνουμε σλάλομ ανάμεσα στους ζητιάνους και στα διάφορα φορτηγά ανεφοδιαΖμού που είτε είναι σταματημένα, είτε διέρχονται ανάμεσα στους πεζούς κορνάροντας. Ειλικρινά, μέτρησα 9 φορτηγά μεταξύ 12-1 το μεσημέρι, ενώ κανονικά η διέλευση απαγορεύεται. Αστυνομία ανύπαρκτη (στο παρελθόν έβλεπα αρκετούς του Δήμου πάνω-κάτω), ίσως τώρα να έχουν 'στραβώσει' λόγω των ...γεγονότων, ποιος ξέρει.

Καφές στο όρθιο, σε πλαστικό ποτήρι από το Απολλώνιο στα ¤2.00 γιατί η κυρία μάς τρέχει (τελικά στα προάστια βρίσκεις πολύ καλύτερες προσφορές), ενώ λέμε να δοκιμάσουμε το σουβλάκι του κυρ Κώστα από το 19πριντο2οΠαγκόζμιοπολεμοπ� �ντως, κάτω στο Μοναστηράκι -ένα μαγαζί τρύπα- στο οποίο από τις 11:30 το πρωί γίνεται το 'έλα να δεις'. Είμαι λοιπόν στη ουρά, 10-12 άτομα μπροστά μου...και η διαδικασία έχεις ως εξής: παραγγέλνεις-περιμένεις-πληρώνεις-φεύγεις-έρχεται ο επόμενος. Αντιλαμβάνομαι λοιπόν ότι το μόνο που παίζει είναι μπιφτεκάκι στενόμακρο και αφού δίνω τη παραγγελία, προσπαθώ να του πιάσω τη κουβέντα:

Για κάποιο περίεργο λόγο είναι ξυνισμένος και πολλά βαρύς.

- τι έγινε μάστορά μου, όλα καλά;;
- ;;;;;
- μόνο μπιφτεκάκι βλέπω εε;;
- άσε ρε φίλε κι είμαστε από το πρωί εδώ, έχουμε λιώσει να ουμε.
- έχει δουλειά βλέπω όμως...
- τι να το κάνεις ;;; Δε βλέπεις εδώ τι τραβάμε ; Καήκαμε... &

στο μεταξύ δε με ρωτάει τι να βάλει-να μη βάλει στο τυλιχτό και έχει ήδη πασαλείψει το τζατζίκι, ενώ σε δύο από αυτά δεν θέλω...καπάκι του το λέω, και μου ρίχνει τρελό βλέμμα like....why the fuck didn't you tell me bro???? Τέσπα με τα πολλά και τρελά φορτωμένος, αντί να πάρει δύο ΝΕΕΣ πίτες, βγάζει από τις ίδιες (!!!) το τζατζίκι με ένα μαχαίρι για-όλες-τις-χρήσεις, βάζει σως, τα τυλίγει ενώ ο ιδρώτας στάζει ποτάμι padu κ τα πετάει σ ένα δίσκο μες τη λίγδα. Δε μίλησα βέβαια και το ξερο-κατάπια γιατί α) μετράω μέρες στο μπουρδέλο και β) αν μιλούσα, θα με μάζευε το 100 και δε λέει καθόλου για το καραγκιοζάκι. Πληρώνω λοιπόν δίπλα τη κυρά του ¤2.30 / κομμάτι και πάω έξω - απόδειξη για το φπα δε κοίταξα καν από τα νεύρα μου.

Δεν έφαγα βέβαια διότι:

α) είχα νεύρα
β) αλλά και μην είχα νεύρα, πάλι δεν θα το άγγιζα, καθότι
β1) τις πίτες του τις πασαλείβει με το λίπος που τρέχει από τη πλάκα &
β2) το μπιφτεκάκι είναι στη κυριολεξία μπι-φτε-κά-κι. Είνα ένα, ούτε καν δύο, μπιφτέκι πολύ μικρών διαστάσεων ΚΟΜΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΕΣΗ για να χωρέσει στη πίτα.

Τέλος η κυρία γκρίνιαζε που ενώ είχε είχε σως, είχε ΚΑΙ γεύση από τζατζίκι.

Μετά από αυτή την εμπειρία κύριοι, αδυνατώ να καταλάβω ΠΩΣ σε αυτό το μαγαζί γίνεται το αδιαχώρητο. It's beyond me.

Επίσης σημειώστε ότι, στις 5 η ώρα το απόγευμα κλείνει - πάει σπίτι του !! Όπως ακριβώς είπε δηλαδή ..."έχει λιώσει στη κούραση..." και πρέπει να κουράρει.


Έδιτ: πολύ καλή εξυπηρέτηση από όλους τους υπάλληλους στο κατάστημα Nikolis Fashion. Πολύ οργανωμένη επιχείρηση, πραγματικά "άλλο" επίπεδο. Μπράβο τους !!!