Πασχαλινή απόδραση

[Monsta]

Λοιπόν, αφού ξεχειλώσαμε (κι άλλο) τις κοιλιές μας σήμερα, είπαμε να ξεκινήσουμε σιγά σιγά να αποφύγουμε και την αυριανή επιστροφή.

Πράγματι στο δρόμο επικρατούσε απόλυτη ηρεμία, πολύ λίγη κίνηση και αφού οι φίλοι μας δεν θα είχαν πρόβλημα να βρουν το δρόμο της επιστροφής, είπα να.....απομακρυνθώ λιγάκι.

Αν και ξεκινήσαμε μαζί, εμείς κάναμε μία στάση 40' σε κάτι φίλους σ ένα άλλο χωριό, άρα έχω ήδη ένα αρκετα μεγάλο handicap που πρέπει να προσπαθήσω να καλύψω στη συνέχεια....

Ο δρόμος προς Τρίκαλα - Καρδίτσα γεμάτος κάμερες σε απίστευτες ευθείες και το όριο (!!!!) 50 χλμ (!!!!!). Μιλάμε για πολύ σπάσιμο νεύρων. Αν και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι τα κουτιά παραμένουν άδεια και δεν τις έχουν τοποθετήσει ακόμα, εγώ παρόλα ταύτα, επιβράδυνα σε νορμάλ ταχύτητες, στη συνέχεια προσπαθούσα να δω από το καθρέπτη εάν 'άστραφτε' σε εκείνους που ακολουθούσαν. Πραγματικά δεν είδα ποτέ το παραμικρό φλας.

Περνώντας από Τρίκαλα λοιπόν έγινε το πρώτο ενδιαφέρον ανοιγματάκι:

Σημειώστε ότι έχω ως βάρος μαζί με αποσκευές, το ισοδύναμο 4 ενηλίκων.

Μπροστά μου μαύρη C200 Compressor που ξεκινάει σχετικά γρήγορα από φανάρι, 1η & 2α του γλυστράει και τον μαζεύει το esp. Βουρ από πίσω του και μέχρι και γεμίσματα 5ης είμαστε κοπίο!! Τώρα δε ξέρω τι άλογα έχουν αυτά τα benz, έχω μπερδευτεί με τα ακρώνυμα ....c180, c200 και τα δύο μοτέρ 1.8, το θέμα είναι ότι πηγαίναμε μαζί και ειλικρινά δεν το περίμενα.

Ακριβώς 6 χλμ πριν από το την ανάβαση για Δομοκό, στον επαρχιακό που έχει μεγάλες ευθείες και απαλές καμπές, βγαίνει οπελ άστρα 1.6Τ με τα 180ΗΡ και ανοίγει δυνατά μπροστά μου, άρα δεν χάνω ευκαιρία....
Πολλά ανοίγματα από 4ες, 5ες είμασταν κόπια και 6ες όπου μετά τα 200 το αστράκι πρέπει να τελειώνε και τον άφηνα σταθερά πίσω. Δυστυχώς έστριψε πριν ακριβώς την ανάβαση, όπου θα ήταν και από τις αγαπημένες μου διαδρομές....

Τελευταίο και ίσως πιο διασκεδαστικό απ όλα, μετά τα Καμένα Βούρλα πετυχαίνω ασημί Cayenne GTS (παρακαλώ) να έχει πιάσει την αριστερή και με ρυθμό 160-170 να αρνείται πεισματικά να κάνει δεξιά. Δεν μπορείς να δεις και μπροστά από τη ντουλάπα με τίποτα....

Παίξιμο φώτων και βέβαια αντί να κάνει δεξιά το πλακώνει. Μαζί μέχρι τα 210, όπου έρχεται ανοιχτή δεξιά καμπή. Ο 55άρης οδηγός τα 'χρειάστηκε' μιας που οι 2+ τόννοι δεν είναι ότι πιο βολικό να στρίψεις με πολλά και αναγκαστικά καθώς κόβει δεξιά από το φόβο του, τον περνάω με 210+ και αρκετά έντονη κλίση.... Πριν 8-9 χρόνια που είχα ένα punto gt3 φουλ 1ο στάδιο, στην ίδια στροφή με ένα polo gti που είχαμε μπει πάλι με 200+ είχα νιώσει το πίσω μέρος να ελαφρώνει και να γυρίζει λίγο, είχα δει όλη μου τη ζωή να περνά από μπροστά σε 2''. Ευτυχώς λίγο άφημα γκαζιού και ελάχιστο ανάποδο με είχε σώσει τότε.....το puntaki sans esp βέβαια...

Βέβαια σε μια άλλη ευθεία που ακολούθησε, με κέρασε παγωμένο & απολαυστικό liptonάκι, γεύση ροδάκινο ήταν μάλλον, που ήταν όλο δικό μου αφού πρέπει να είχε τουλάχιστον 240+.

Η κατανάλωση στην επιστροφή έφτασε τα 11.2 και η τουρμπίνα δούλευε υπερωρίες!! Σχεδόν έβλεπα το δείκτη βενζίνης να κατεβαίνει κάθε φορά που γέμιζα καλά 5ες & 6ες....

Τους φίλους μας τους έφτασα στο 140ο χλμ και τους πέρασα σχεδόν σα σταματημένους. Κάλυψα δηλαδή το handicap μέσα σε περίπου 220 χλμ από την αρχή του ταξιδιού.

Σε γενικές γραμμές το fiatάκι μας άφησε άλλη μια φορά ασπροπρόσωπους.....το ταξίδι αν θες να πας χαλαρά στα 160-180 είναι piece of cake και χωρίς πολύ θόρυβο από μοτέρ / λάστιχα / αέρα.

Να είστε καλά και καλή επιστροφή και στους υπόλοιπους.