σημερα λοιπον το πρωτο πραγμα που ειδα μολις ηρθα στην εργασια μου ειναι ενα τετοιο γιογκουρταδικο που κατεβασε ρολλα βυθιζομενο αυτανδρο.ηταν πραγματι ωραιο μαγαζι και σε καλο σημειο κλασσικη περιπτωση βεβαια ειχαμε πεντε δραχμες στην ακρη το παιδι μας ηθελε να γενει μπιζνεσμαν ας του ανοιξουμε κατι.οι τιτλοι τελους τους προσγειωσαν στην πεζη πραγματικοτητα με αδειανες τις τσεπες πλεον και δεν χερομαι βεβαια γι αυτο γιατι θα ημουν κακοηθης αλλα βρε αδερφε δεν καταλαβαινεις οτι δεν ειναι δεκαετια του 80 που βρεχε λεφτα και ολοι ανοιγαν ενα μαγαζακι για το μεροκαματο που οντος τοτε τουλαχιστον αυτο εβγαινε σχαιδον απο ολους.πραγματι ζουμε περιεργες εποχες ουτε δημοσιος υπαλληλος λεει να εισαι ουτε ιδιωτικος ουτε δουλειες να εχεις ουτε παροχη υπηρεσιων ουτε τιποτα (εκτος απειροελαχιστων περιπτωσεων) .οσοι μπορουν δρομο απο εδω νομιζω για τα επομενα 10 χρονια δεν προκειτε να αλλαξει τιποτα










Απάντηση με παράθεση