, ήταν ένα ωραίο απέραντο γήπεδο, στρωμένο με χαλικάκι ψηλό, όπου καθημερινά, φεύγαμε απ την σχολή και κάναμε δίτερμα.
ποσα πολλα χρονια ειχα να ακουσω αυτη την εκφραση!!! Α βρε Γιωργο να΄σαι καλα με "πηγες" και περασε ολη η παιδικη μου ηλικια με μιας....
Διτερμα...
πως περνουν τα χρονια!!!