φίλε μου, και μόνο που βάζεις ένα πλάνο στη ζωή σου για το πως θα κινηθείς στο μέλον, είναι κατόρθωμα...
εδώ οι εντός ελληνικών συνόρων, έχουμε φτάσει να ζούμε για το τώρα και για το πως θα την παλέψουμε μέχρι τέλος του μήνα, για να ξαλαφρώσουμε στις 29 του μήνα όταν θα έχουμε μαζεμένα όλα αυτά που έρχονται...
ζούμε χωρίς προοπτική. εγώ στην θέση σου δεν θα ένιωθα ενοχές σε καμμία περίπτωση. δεν σου κρύβω κιόλας, ότι αν μπορούσα και δεν είμουν στριμωγμένος εδώ με τα κτίρια και τις μηχανές, θα την είχα κάνει απο το 10.
μούτζα, και κοίτα τη ζωή σου.
Απάντηση με παράθεση
