Μιλησα γι αγαπη στην πεταλουδα
αλλα πεταξε ψηλοτερα
Φιλησα την ανεμωνη
και εκεινη
κοιταξε την παπαρουνα
και μαραθηκε.
Σφυριξα στον σπινο
και αυτος
αγαπησε την καρδερινα.
Εσκυψα να χαιδεψω
του ρυακιου το νερο,
κι εκεινο γλυστρισε
απο τα χερια μου
κι αγκαλιασε τη γη
κι εγιναν ενα.
Γυρεψα τον ουρανο,
τον βρηκα να με κοιταζει
καταγαλανος, του χαμογελασα,
του απλωσα τα χερια
Εκεινα γινανε φτερα μεγαλα
τα τεντωσα κι ετρεξα,
ετρεξα να φτασω κοντα του!

Ελενη