Η φωτογραφια της ημερας Νο 5

[Azurius]

Tzινα !

6μηνων Doberman <3

Τι μου θύμισες τώρα ρε φίλε! Μιλάμε για σκυλί άνθρωπο. Μεγάλωσα ένα τέτοιο από την στιγμή που άνοιξε τα μάτια του. Με το μπιμπερό του έδινα γάλα. Απίστευτα έξυπνος, υπάκουος (Άρης λεγόταν) και όταν τον κοιτούσες στα μάτια λες και θα σου μιλούσε. Πέρασα καταπληκτικά χρόνια μαζί του. Μάλιστα δε θα ξεχάσω σε ένα καβγά με το γείτονα, όταν πήγε να μου επιτεθεί έσπασε την αλυσίδα του και έτρεξε να με προστατέψει. Το γράφω και νιώθω λες και το ζω τώρα... Για να καταλάβεις το μεγαλείο του, όταν συγχωρέθηκε η μητέρα μου σακατεμένη απο τον καρκίνο, επί τρεις μέρες ήταν στο παράθυρο του δωματίου της (στο σπίτι) και καθόταν εκεί. Δεν έφαγε τίποτα ούτε καν με το ζόρι όταν προσπάθησα. Έχεις μια καταπληκτική φίλη εκεί. Να την προσέχεις, γιατί και αυτή θα σε προσέχει!