Συμφωνώ απόλυτα με την άποψη του Άρη (S8N).
Όποτε έτρωγα φάπες στο δημοτικό και τολμούσα να το πω στην μάνα μου, έτρωγα άλλες τόσες από εκείνη. Αν δε έλεγε θα το πω και στον πατέρα σου το βράδυ, τότε καθόμουν σε αναμμένα κάρβουνα, όχι από φόβο αλλά από σεβασμό. Ο πατέρας, ζήτημα να με χτύπησε 2-3 φορές και κείνο στον κώλο, η μάνα όμως ήταν σε ημερήσια διάταξη.
Νομίζω δεν έγινα ούτε προβληματικός ούτε κλειστός τύπος μεγαλώνοντας.
Κάπως έτσι πορεύτηκα και γω με τα δικά μου παιδιά και δόξα τον θεό, όντας και ενήλικες πιά, νομίζω βάδισαν στον σωστό δρόμο
Ζήσε το σήμερα. Για το αύριο δεν ξέρεις.
