Ιμια 1996 (17 χρονια μετα)

[hades7]

Υπηρετουσα φαντάρος στα ιμια θυμάμαι κατι τραγελαφικες φάσεις τισ μερεσ εκεινεσ απο την μονάδα τεθωρακισμενων που ήμουν στο ΒΑ Αιγαίο θα τα πούμε απο κοντά ομως

[katsaraios]

Γιατι σαμπως μας συμφερει να θυμομαστε ??
Μονο και μονο που βλεπω τα βιντεακια με τον κοντο τον "ευχαριστω" αναγουλιαζω ,δεν θελω να θυμαμαι μερες ντροπης...

[VanVIC]

Γιατι σαμπως μας συμφερει να θυμομαστε ??
Μονο και μονο που βλεπω τα βιντεακια με τον κοντο τον "ευχαριστω" αναγουλιαζω ,δεν θελω να θυμαμαι μερες ντροπης...

Δεν ξέρω κατά πόσο θέλουμε να μην θυμόμαστε,
Το σίγουρο είναι οτι δεν μπορούμε να ξεχνάμε !

[katsaraios]

Προσωπικα προτιμω να θυμαμαι το 87 τοτε που "τα εδειξε" ο λαοπλανος και ταρακουνησε ολο το ΝΑΤΟ (θυμησου οτι υπηρχε τοτε το μεγαλο αντιβαρο του ανατολικου μπλοκ) παρα την ταπεινωση του γελοιου εκσυγχρονιστη που με μια κινηση απεμπολησε κυριαρχο δικαιωμα και "ισοπεδωσε" πιο πολυ ηθικα τον στρατο..
Τοτε ξεκινησε η οριστικη αποδομηση απο τους τρανους εκσυγχρονιστες που προβλεψαν οτι δεν χρειαζομαστε στρατο ,τα αποτελεσματα αργησαν αλλα φανηκαν..
Αφου λοιπον τους πιστεψε ο λαος και τους ψηφιζε τοσα χρονια ας ξεχασει και μαλιστα γρηγορα την ντροπη εκεινων των ημερων...
Με πηγες και ντοκουμεντα οχι εδω δημοσια

[giannis_compact]

Υπηρετουσα φαντάρος στα ιμια θυμάμαι κατι τραγελαφικες φάσεις τισ μερεσ εκεινεσ απο την μονάδα τεθωρακισμενων που ήμουν στο ΒΑ Αιγαίο θα τα πούμε απο κοντά ομως

Και εμείς που δε θα σε δούμε σύντομα από κοντά πώς θα τα μάθουμε;

[hades7]

Και εμείς που δε θα σε δούμε σύντομα από κοντά πώς θα τα μάθουμε;

Γιάννη αν τα γράψω αυτά που είδα και έζησα θα μάθουν πολλοί για την Ετοιμότητα του ελληνικού στρατού και δεν θέλω

[GanKostas-E90]

Γιάννη αν τα γράψω αυτά που είδα και έζησα θα μάθουν πολλοί για την Ετοιμότητα του ελληνικού στρατού και δεν θέλω

Τι εγινε και εβγαλες αυτο το συμπερασμα?

[hades7]

Τι εγινε και εβγαλες αυτο το συμπερασμα?

συγνωμη αλλα δεν ειμαι σε θεση να αιτιολογησω με επιχειρηματα δημοσιως και να υποστηριξω την αποψη μου η οποια στην τελικη ειναι μια αποψη ενος απλου φανταρου και τιποτα παραπανω μπορεις και να την αγνοησεις.απλα αν παρω σαν δειγμα το τι ειδαν τα ματια μου μεσα απο την μοναδα που υπηρετουσα εγω και εκεινη την εποχη θεωρουταν η τριτη ποιο μαχιμη μοναδα (στον απλο στρατο ξηρας και οχι ειδικες δυναμεις)στην Ελλαδα δεν φανταζομαι και στις αλλες να συνεβαινε κατι αλλο

[hades7]

ενα αποσπασμα απο καποιον αγνωστο σε μενα απο το ιντερνετ
......εαρμεθ .Ένα όνομα, μια ιστορία θα έλεγα,γράφω όχι γιατί ξέρω κάτι συγκεκριμένο γι' αυτή την μονάδα, αλλα γιατί μόλις είδα το post γι' αυτή τη μονάδα μου ήρθε στο μυαλό μια φοβερά έντονη εικόνα που δεν την ξέχασα ποτέ στη διάρκεια της θητείας μου και δεν νομίζω να την ξεχάσω ποτέ.
Καλοκαίρι 2006, χωριό ....... έξω απο την ....., συνοδηγώ σε ένα ΡΕΟ και μεταφέρουμε πυρομαχικά στην ... για μια βολή στο καμμένο .......(πεδίο βολής για τα άρματα της ...), ΔΕΑ εγώ, μετράω τον τελευταίο μου μήνα στο νησί και στο δρόμο απο .... για ... (1,5 ώρα με το ΡΕΟ φορτωμένο) ο ΕΠ.ΟΠ Δνεας που έχω για οδηγό αρχίζει να μου λέει ιστορίες για την ..., " Δόκιμε, η χειρότερη μονάδα στο νησί, Μαύρη όνομα και πράμα, η αναβολή είναι σα να ζητάς υπηρεσιακό" κτλ, κτλ. Τα είχα ακούσει και άλλοτε αυτά άλλα τα θεωρούσα και λίγο θρύλους του στρατού. Φτάνουμε στην πύλη....και αμέσως με διακατέχει μια νευρικότητα,ένα στρατόπεδο μέσα στο χώμα, μια κινητικότητα λες και η μονάδα ηταν σε πολεμική ετοιμότητα, φωνές απο παντού για το κάθε τι, στρατιώτες να τρέχουν απο δω και απο εκεί. Έβλεπα όλους τους στρατιώτες απο τα άρβυλα μέχρι τους μπερέδες να είναι λες και κυλιόντουσαν στο χώμα, ένα χώμα κιτρινοπό και τόσο ψιλό, σαν άμμος, που είχε κάνει τις παραλλαγές τους και αυτές κιτρινοπές. Σταματάμε και αρχίζει το ξεφόρτωμα, έρχονται 5-6 στρατιώτες και έβλεπα τα χέρια τους να έχουν πληγές απο τα κουνούπια, αμυχές στα χέρια, μάλλον απο κάποια αγγαρεία, και τα βλέμματα τους θολά, κουρασμένα. Δεν είχα λόγια να μιλήσω και τότε με πλησιάζει ένας στρατιώτης που μου θύμιζε κάτι. Με πλησιάζει και μου χαμογελάει και μου λέει "Ρε Δόκιμε με ξέχασες? Τόσο καιρό έχουμε να τα πούμε?" Τα έχασα, ήταν ενα γειτονόπουλο απο το εξοχικό μου στη Ν. Μάκρη, ΔΕΝ τον γνώρισα, και ας είχαμε περάσει τόσα καλοκαίρια μαζί. Πρίν προλάβω να απαντήσω συνεχίζει και μου λέει το πιο αφοπλιστικό "Πως κατάντησα έτσι ε?". Ήταν η πιό δυνατή στιγμή στη θητεία μου των 17 μηνών, δεν ήξερα τι να πώ και περιορίστηκα σε λίγα λόγια γιατί ποιός μπορούσε να πεί περισσότερα. Δέν ξέρω αν λέει κάτι αυτό που έγραψα αλλά μόλις είδα ... ΕΑΡΜΕΘ ήθελα να το γράψω.
Ελπίζω να μην σας κούρασα και ευχαριστώ για τον χρόνο που διαθέσατε για να διαβάσετε τις γραμμές που έγραψα.

αυτα εχουν συμβει το 2006 οταν η μοναδα ειχε αποχαρακτηριστει πλεον οποτε φανταστειτε το 1996

[bill_m3]

Φαντάρος και εγώ εκείνη την μέρα, γνώμη μου (απ΄όσα μπορεί να καταλάβει ένα φαντάρακι ) είναι ότι σαν ετοιμότητα πήγαμε πολύ καλά, θυμάμαι μοιράζαμε όπλα και ακούγαμε τα αεροπλάνα να είναι έτοιμα, να μην μας λέει κανένας τίποτα και να πιστεύουμε ότι έγινε πόλεμος, κίνηση μέσα στο αεροδρόμιο - να γίνεται της πόπης!!!