Νίκος Γκάλης
Έπεσαν άλλοι 3 οικογενειακοί ψήφοι γιατί το αξίζει.
Ο αναμορφωτής του ελληνικού μπάσκετ.
Είχα την τύχη να τον δώ να αγωνίζεται στο Παλαί σε μερικούς αγώνες, όταν κατόρθωνα να βρώ εισιτήριο και ήταν πραγματικά μόνος του μιά ομάδα.
Χαρακτηρίστηκε σαν απρόσωπος, αμίλητος, ανέκφραστος, παγερός, εξωγήινος.
Έδειχνε όμως την εικόνα αυτή μόνο κατά την διάρκεια του αγώνα, ύστερα ήταν άλλος άνθρωπος.
Η αυτοσύγκεντρωση του ήταν που τον έκανε έτσι. Μήπως και ο μεγάλος Σένα με το μελαγχολικό χαμόγελο, κάτι παρόμοιο δεν γινόνταν στην διάκεια του αγώνα. Μια υπολογιστική μηχανή απόλυτης σταθερότητας και ακρίβειας. Ένα ανθρώπινο ρομπότ.
Τον συνάντησα ξαφνικά στην κατασκήνωση του, όταν είχα πάει επίσκεψη στον civileng.
Βλέποντας τον να ξεπροβάλει βιαστικός από την γωνία ενός κτηρίου, του λέω αυθόρμητα, "Νίκο γειά, μήπως είναι εύκολο να σε βγάλω μια φώτο με τον γιό μου?"
Πλησιάζει χαμογελαστός και μου λέει " Μα βέβαια όσες θέλετε, αλλά γιατί ρωτάτε αν είναι εύκολο, γνωρίζω ότι τα περισσότερα παιδιά για μένα έχουν έρθει εδώ, και να ξέρετε πως τα αγαπάω πολύ."
Ζήσε το σήμερα. Για το αύριο δεν ξέρεις.
