ευκαιριες η μηπως οχι? Ελλαδα του σημερα...

[Stamatis]

Στην πράξη πρόεδρα όλα τα παραπάνω που περιγράφεις είναι ζόρικα. Έχει ο κουμπάρος μου παραγωγή (τόΝοι) μούστου και φτιάχνουν κρασί δικό τους και η εμφιάλωση έχει περισσότερο από το κρασί (τελικό προϊόν) το κιλό και τελικά τα έχουν ψιλοπαρατήσει κ τον πετούν!

Τέλος, πόσο εύκολο είναι να σηκωθείς από το γραφείο σου και να πας να σκάψεις την επόμενη μέρα; (το λέω για μένα)

Είπα ξεκάθαρα, ανοίγεις συσκευαστήριο δικό σου.

Κοίτα, το κρασί είναι πως το δουλεύεις.
Η δουλειά του αγρότη είναι βαρβάτη.
Κάπου τα έχουμε ξαναπεί νομίζω, στην οικογένειά μου, τα κτήματα ήταν αυτά που μας ζουν ακόμα.
Οταν όμως λέμε, κτήμα, εννούμε ότι κάποιος (καλή το ώρα) ξύπναγε στις 5 το πρωί, χιόνι-ζέστη, και γύρναγε στις 8 το βράδυ.
Ξεκάθαρο και τελειωμένο αυτό.

Αν περιμένει κανείς απο τα κτήματά του να βάλει εργάτες για να μαζέψουν, εργάτες να οργώσουν, εργάτες να... να... να.... δεν βγαίνει.

Ενα κτήμα μεγάλο, με σωστές μεθόδους παρακολούθησης, υγρόμετρα, αναλυτές, σωστές σωλήνες (αλήθεια ξέρει κανείς οτι ο επιφανειακός σωλήνας δημιουργεί ριζικό σύστημα πεπλατυσμένο, ενώ ο υπόγειος δημιουργεί συρίγγιο? ) δίνει αρκετά.

Τώρα αν η εμφιάλωση τους κοστίζει, γιατί δεν πουλάνε τον μούστο?
Γενικά δεν είμαι στην τσέπη του, ούτε στο μυαλό του, αλλά όταν κάνει κάποιος μια επένδυση τέτοιου μεγέθους, το έχει ψάξει.

Τα αμπέλια, το πορτοκάλι, η ελιά, δεν είναι φωτοβολταϊκό ή βίντεο κλαμπ.
Θέλουν κ%λο βαρβάτο να αντέχει.

Δεν τα λέω, σε εσένα (που τα ξέρεις) τα λέω γενικά, οτι αν δεν βρέξεις κώλο, δεν τρως ψάρι.

Πάνε οι εποχές.

Δουλειά, δουλειά, δουλειά.
Αρκεί να υπάρχει.