απο αριστερά είναι το πρόβλημα και δεξιά είναι η λύση.
απο αριστερά λέει ότι το αερόστατο που είναι πάνω πάνω, είναι τα όνειρα και οι φιλοδοξίες μας. πιο κάτω είναι ο εγκέφαλος μας , όπου αυτός είναι που μας κρατάει και όλο λέμε σιγά μωρέ, δεν γίνεται αυτό δεν γίνεται εκείνο, άστο καλύτερα κτλ κτλ,
ενώ πιο κάτω είναι η καρδιά μας που πάντα μας ακολουθεί και είναι η μοναδικός σύμμαχος για που μας επιτρέπει να υλοποιοπύμε κατά καιρούς κάποιο όνειρο.
το πρόβλημα είναι ότι ο εγκέφαλος στέκεται σαν βράχος ανάμεσα απο το αερόστατο και την καρδιά.
δεξιά είναι η λύση, όπου ουσιαστικά σου λέει μην είσαι κλειστόμυαλος, γίνε ανοιχτόμυαλος, έτσι ώστε να δημιουργηθεί μονοπάτι που να ενώνει εγκέφαλο και όνειρα-φιλοδοξίες.
