βασικά ο γενικός κύκλος των οικονομικών της χώρας μας είναι ο εξής.
οι πολιτικοί δανείζονται χωρίς έλεγχο. με τα λεφτά που παίρνουν λοιπόν, ότι περισεύει
ανοίγουν θέσεις εργασίας και πληρώνουν παραπάνω υπαλλήλους απο όσους πραγματικά χρειάζονται. οι υπάλληλοι αυτοί αυτά τα λεφτά τα ρίχνουν στην αγορά για τις καταναλωτικές τους ανάγκες. η αγορά με τη σειρά της τα παίρνει και τα στέλνει πάλι πίσω
σε ξένες χώρες για να κάνει τις αντίστοιχες εισαγωγές των εν λόγο προιόντων.
ουσιαστικά δλδ τι γίνεται???
το κράτος πληρώνει 5 δραχμές σε έναν υπάλληλο οι οποίες με τους τόκους θα πληρωθούν 5.5-6 δραχμές στους δανειστές.
οι 5 αυτές δραχμές θα πάνε σε κάποιο εμπορικό κατάστημα για κάποια αγορά, της οποίας
το παραστατικό αν υπάρχει... θα κοπεί μειωμένο, που με τη σειρά του θα πρέπει να αποδοθεί στην εφορία για να πάρει το κράτος πίσω 0.5 δραχμές ή 1 δραχμή, ανάλογα
με το πόσο νόμιμος είναι ο επαγγελματίας.
με τη συνέχεια ο επαγγελματίας τα υπόλοιπα 4.5 ή 4 δραχμά θα τα ξαναστείλει πίσω σε
μία ξένη εταιρεία για να φορολογηθεί στη χώρα του για να ξαναδανειστούμε εμείς...
ξέρω πως μέσα υπάρχουν εμπορικά κέρδη κτλ κτλ που παίρνουν μεγάλη ανάλυση και πως
η χρηματική διαφορά δεν είναι αυτή που φαίνεται εδώ σε αυτό που γράφω.
αλλά η ουσία δεν είναι το πόσο ακριβώς μπαίνει μέσα το κράτος, αλλά το γεγονός ότι
μπαίνει, πράγμα που σημαίνει πως κάπου κάποτε θα φρενάρει και θα εγκλοβιστεί.
Απάντηση με παράθεση
