Για εμένα θα μιλήσω και κάθε συζήτηση δεκτή.
Για μου αρέσει, δεν παίζει τόσο ρόλο το σχέδιο (ντάξει δεν θα φόραγα κιτρινο τετράγωνο με κορώνα) αλλά το τι και πως το κάνει.
Τα θαυμάζω σαν μηχανές.
Για παράδειγμα, ένα ρολόι που μπορεί να σου λέει την ώρα, τη μέρα, τον μήνα, τη φάση της σελήνης και να είναι και χρονόμετρο, όλα αυτά με μηχανικό τρόπο, είναι φοβερή μαγκιά μηχανικής.
Επίσης ένα ρολόι που δεν λειτουργεί με "τριχίτσες" αλλά με ιμάντες πχ, όπως τα λουριά ενός κινητήρα, είναι και αυτό μια ωραία ιδέα.
Εκτιμώ την αξία τους ανάλογα με το πόσο πολυσύνθετα είναι.
Αυτό είναι το πρώτο.
το δεύτερο είναι το κατα πόσο αξιόπιστα και "σκυλιά" είναι.
Ενα που έχω, το έχω κανει δεύτερο δέρμα μου ας πούμε.
Δεν το βγάζω απο το χέρι μου για αρκετούς μήνες.
Θάλασσα, ντουζιέρα, γράσσα, λάδια, τριψίματα, δουλειές, τα πάντα.
Οταν την ακούει απο λερώματα, το βάζω στο πλυντήριο των πιάτων μαζί με τα βρώμικα της μέρας, το βγάζω σε μισή ώρα και το φοράω σαν καινούργιο.
Αυτό το ρολογάκι είναι αυτό που λέμε -κλασικούρα- αλλά έλα που είναι τοσο καλά φτιαγμένο που δεν μασάει μία...
Οπότε, δεν με εντυπωσιάζουν τα "αραβικά" με ρουμπίνια και φίλντισι, αν δεν έχουν μέσα "ψυχή".
Είναι σαν να έχεις σκαρί απο 850 και μέσα να δουλεύει 1.600 8βάλβιδο.










Απάντηση με παράθεση
