το πιο τρομακτικό για μένα ήταν ένα αγωνιστικό μάντα, του πατέρα ενός φίλου μου.
στα 500 άλογα περίπου, τέρμα γυμνό...μιλάμε για τελείως διαστροφή. με 150 - 160 ο άλλος ο χάρος ανάβαση στο δερβένι το δίπλωνε με μια γκαζιά, και έφτανε οριακά να περνάει ξυστά απο το διάζωμα.
το καλύτερο αμάξι που έχω οδηγήσει για τα δικά μου γούστα τουλάχιστον, είναι του κρητικού με όλα τα μπαξίματα που είχε κάνει, πρίν ξεκινήσει να το γδύνει, και του ΝΙΚ_Μ3, που παρόλο την πολύ μικρή βόλτα, δεν χρειάστηκε και πολύ για να καταλάβω ότι πρόκειτε για τρελό ατμοσφαιρικό κτήνος.









Απάντηση με παράθεση