Κρίνοντας από την εμπειρία μου ως συνεργάτης του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, το λογιστήριο πρέπει να αποτελείται από κανα-δυο υπέργηρους λογιστές με καπελάκι και μανσέτες που κάνουν πράξεις στο χέρι ή με άβακα. Η όποια μηχανοργάνωση πρέπει να γίνεται με Amstrad 664 που τρέχουν Basic 1.1, ενώ για σύνδεση στο διαδίκτυο καλούν οι ίδιοι ΕΠΑΚ κάνοντας με το στόμα τους τους ήχους του modem.
Κάποτε είχα δηλώσει πως θα απουσίαζα για δύο εβδομάδες τον Ιούλιο για να μη με ζαλίζουν με εκτιμήσεις εκείνο το χρονικό διάστημα. Πέρασε σχεδόν ένας χρόνος χωρίς να μου στείλουν ούτε μια εντολή. Κάποια στιγμή το επόμενο καλοκαίρι με πήρε τηλέφωνο μια γραμματέας να με ρωτήσει αν βρίσκομαι ακόμη σε διακοπές. Της είπα πως το αεροπλάνο μου έπεσε σε ένα άγνωστο νησί του Ειρηνικού και πως εδώ και 12 μήνες βρίσκομαι σε ένα υπόγειο καταφύγιο όπου πρέπει να πληκτρολογώ κάποιους αριθμούς ανά 108 λεπτά για να μη καταστραφεί ο πλανήτης. Δεν κατάλαβε την ειρωνία, μάλλον εκείνη την περίοδο δεν παρακολουθούσε LOST.
![]()










Απάντηση με παράθεση