Επικαιρότητα και προβληματισμοί Ver. 7.5.1

[Stathis]

Όχι, τεκμήριο ικανότητας σίγουρα δεν είναι η ανικανότητα των άλλων, ούτε εννόησα αυτό.
Η αποδεδειγμένη ανικανότητά τους (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ) όμως είναι τεκμήριο μη ψήφισής τους.

επισης αποδεδειγμενη ειναι η ανικανοτητα και ανοησια των στελεχων του συριζα, δεν ειναι νεα τα προσωπα αυτα ειναι δεκαετιες επαγγελματιες της πολιτικης.
αρα συνισταται οπως λες κι εσυ τεκμηριο για τη μη ψηφιση τους

Το που θα βρουν τα λεφτά τώρα Στάθη θα φανεί.
Η πάταξη της φοροδιαφυγής ωστόσο, όταν αποδεδειγμένα τα 2/3 του πληθυσμού φοροδιαφεύγουν είναι μια καλή αρχή.
Και το περιουσιολόγιο που λένε στο πρόγραμμά τους είναι προς τη σωστή κατεύθυνση για να δούμε επιτέλους τι έχει ο καθένας μας και στη συνέχεια να εξεταστεί μέσω πόθεν έσχες κατά πόσον αποκτήθηκε νόμιμα κλπ.

οχι φιλε μου, δεν θα φανει, διοτι δεν θα βρεθουν.
για την παταξη της φοροδιαφυγης ακουω απο τοτε που ημουν παιδακι στο σχολειο.
δεν λεμε κατι πιο σοβαρο?
ολα τα κομματα και τα προσωπα εδω και 30 χρονια προϋπολογιζουν χρηματα που τελικα δεν μπορουν να εισπραχθουν. εχει καταντησει αστειο.
το ποθεν εσχες μακαρι να εφαρμοσθει, αλλα κι αυτο το βλεπω δυσκολο...

Πάντως με τους όρους του μνημονίου λεφτά δεν πρόκειται να βρεθούν.
Η ύφεση στη χώρα είναι μεγαλύτερη κι από εμπόλεμες χώρες, η ανεργία αυξάνεται, ο πληθωρισμός δεν λέει να πέσει και η αγοραστική δύναμη έχει συρρικνωθεί δραματικά λόγω των μισθών πείνας.
Τα περισσότερα μαγαζιά έχουν κλείσει επίσης.
Κι όλα αυτά πριν καν μπει ο Ιούνιος.
Αν αυτό δεν είναι αδιέξοδο, τότε τι είναι?
Άρα και πάλι, με την υπάρχουσα πολιτική όχι μόνο λεφτά δε βρίσκουμε αλλά οι πολίτες πεινάνε και η χώρα χρεώνεται ολοένα και περισσότερο και τα δάνεια με μαθηματική ακρίβεια δεν θα μπορούν να ξεχρεωθούν οδηγώντας σε δημεύσεις περιουσιακών στοιχείων της χώρας από τους δανειστές (βλέπε αγγλικό δίκαιο όπου ΟΛΑ πλέον είναι ενυπόθηκα).

για το αδιεξοδο μιλησα πρωτος πριν λιγες σελιδες.
αν λ7 δεν προκειται να βρεθουν με τους ορους τον μνημονιου, φαντασου πως αυτο ειναι δυο φορες αδυνατο εκτος.
δεν λεω οτι μου αρεσει το μνημονιο (σε ποιον αρεσει αλλωστε?), αλλα η συμφωνια αυτη ειναι μια διακρατικη συμβαση χρηματοδοτησης θετοντας ως ορο καποιες μεταρυθμισεις και αλλαγες, ωστε να καταστει εφικτη η αποπληρωμη.
οταν η ελληνικη οικονομια δεν αρχισει να παραγει και να καταναλωνει λιγοτερα απο οσα εισαγει δεν προκειται να βρεθουν χρηματα για μισθους συνταξεις και κοινωνικες παροχες.
το κοινωνικο κρατος και η ευημερια των πολιτων, ΔΕΝ προηγειται της οικονομικης αναπτυξης.
δεν ειναι δεδομενη η χρηματοδοτηση των ελλειματων του δημοσιου. δεν ειναι δεδομενη η παροχη κρατικων υπηρεσιων στα επιπεδα που δεν δικαιολογει το παραγομενο εισοδημα.
σε δημευσεις περιουσιων (του δημοσιου) θα οδηγηθουμε αν δεν συνελθουμε και συνεχισουμε να πιστεουμε τον καθε τυχαρπαστο τσιμπλα που προσπαθει να μας ασκησει εξωτερικη πολιτικη με ορους χαρτοπαικτικου παιχνιδιου.

Επίσης, μη μας ενοχλούν περισσότερο οι προσλήψεις απ'ότι οι απολύσεις όταν η ανεργία πλησιάζει το 25%.
Το θέμα είναι αυτοί που προσλαμβάνονται να χρειάζονται πραγματικά και φυσικά να δουλεύουν σωστά και επαγγελματικά, κάτι που με οργάνωση και όχι πράσινα και μπλε παιδιά, μπορεί να εξασφαλιστεί.
Αν λοιπόν προσληφθούν αξιοκρατικά άνθρωποι με ικανότητες σε θέσεις όπου υπάρχει ανάγκη (νοσηλευτικό προσωπικό, εκπαιδευτικούς κλπ) και μισθούς ανάλογους των ικανοτήτων τους (όχι να παίρνει ο καθηγητής 1000 ευρώ και ο κλητήρας του υπ. οικονομικών 2.500 όπως γίνετι σήμερα) τότε πολύ σωστά να γίνουν.
Πάντα με τους παραπάνω όρους.

σαφως και μας ενοχλουν περισσοτερο οι προσληψεις.
οταν π.χ. σε μια επιχειρηση για να καταστει βιωσιμη πρεπει να μειωθουν οι δαπανες κατα μεγαλο ποσοστο, οπως και να φυγει κοσμος που δεν χρειαζεται πια (ουτε και ποτε χρειαζοταν, απλα πληρωνονταν στις πλατες τις δικες μας), ειναι τραγικα ανευθυνο να θελουμε να προσλαβουμε κι αλλο κοσμο!
ασχετα με τα κριτηρια, αξιοκρατικα ή οχι, που κι εδω αν θελουμε να εμβαθυνουμε φανηκαν και φαινονται οι δημοκρατικες και αξιοκρατικες τοποθετησεις και πραξεις των στελεχων του συριζα.

οσο για την ανεργια, ποιος ειναι αυτος που τη θελει?
αλλο ομως να την ξορκιζουμε λεκτικα ή να υποσχομαστε μειωση της μεσω νεων στρατιων δημοσιων υπαλληλων, και αλλο να προτεινουμε ρεαλιστικα μετρα ωστε να ανοιξουν νεες επιχειρησεις που θα δημιουργησουν νεες θεσεις εργασιας.
εγω δεν ειδα ουτε μια τετοια προταση του συριζα.

Κάτι ακόμα.
Το ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που μιλούν (μετά το φιάσκο της 6ης Μαϊου) για αναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου, γιατί δεν το έκαναν τους 6 μήνες που συγκυβερνούν?
Αυτοί δεν έλεγαν προεκλογικά πως κάτι τέτοιο είναι αδύνατο?
Τι άλλαξε τώρα?
Κι αν πράγματι κάτι άλλαξε, πως άλλαξε? Από μόνο του ή με την άνοδο των αντιμνημονιακών παρατάξεων (συνολικά περί το 60% του συνόλου) και τον καταποντισμό των μνημονιακών?

ρε φιλε αυτοι ειναι ψευτες, τι το κουραζουμε?
ειδαν οτι ο αντιμνημονιακος λογος του τσιμπλα εχει απηχηση και ειπαν καπως διακριτικα σιγα σιγα να μετατοπιστουν λιγο ωστε να μη χασουν κι αλλο.
σου επαναλαμβανω ομως οτι η ανακολουθια των αλλων δεν καθιστα αξιοπιστο τον συριζα.
ποσο μαλλον οταν ο μονος λογος που αρθωνει ειναι το τι εκαναν οι αλλοι.
αυτο το ξερουμε.
τι και πως θα κανει ο ιδιος δεν μας λεει ομως.

Τέλος, καλώς ή κακώς έχουμε κάποιες συγκεκριμένες επιλογές για τις εκλογές.
Κι εγώ μπορεί να ήθελα τον Τσε Γκεβάρα να μας κυβερνήσει, ωστόσο πρέπει κάποιον να διαλέξω.
Και για τους λόγους που εξήγησα στα προηγούμενα ποστ, έκανα την επιλογή μου, χωρίς να έχω τίποτα σίγουρο φυσικά.
Εσύ που τους επικρίνεις όλους, και πολύ καλά κάνεις μιας και όλοι έχουν μειονεκτήματα άλλοι μεγαλύτερα κι άλλοι μικρότερα, που καταλήγεις?
Στο λευκό, στο άκυρο, σε κάποιο πολύ μικρό κόμμα, που?
Γιατί όλα τα παραπάνω είναι εξίσου αδιέξοδα.
Άρα και πάλι ερχόμαστε στις γνωστές και περιορισμένες επιλογές που ξέρουμε όλοι μας.

προσωπικα καταληγω σε μικρο κομμα το οποιο απηχει σε ενα αρκετα μεγαλο ποσοστο τις αποψεις μου και το οποιο ΔΕΝ συμμετειχε στο αισχος των τελευταιων ετων.