Βασιλη η η ανθρώπινη φύση δημιουργειται ουδέτερη - δεν τείνει δηλαδή κάπου.
Αποκτά τάσεις απο τις επιδράσεις που έχει το περιβάλλον πάνω στο άτομο.
Ο Μaslow, (από τους πατέρες της Ανθρωπιστικής Ψυχολογίας) εχει διατυπώσει το νομο της Πυραμίδας, όπου οι ανθρώπινες ανάγκες διαχωρίζονται σε 5 επίπεδα:
Φυσιολογικές (φαγητο, σεξ, νερο)
Ανάγκες Ασφάλειας (στέγη, υγεια κτλ)
Ανάγκες Κοινωνικής Αποδοχής(να έχουμε φίλους, να ερωτευτούμε και να είμαστε κοινωνικά αποδεκτοί)
Ανάγκες Αυτοεκτίμησης( προβολή της ατομικότητας, αξιών κι αρχών)
Ανάγκες Αυτοπραγμάτωσης όπου ανήκουν όλες εκείνες οι ανάγκες οι οποίες κάνουν το άτομο να νιώθει πλήρης, πραγματωμένος κι ευτυχισμένος.
Τα δυο τελευταια σκαλοπάτια ειναι καθαρά υλιστικά και υποκειμενικά.
Αντίστοιχα λοιπόν, μπορώ να πω ότι οπως παλιά είχαν οι άνθρωποι τα ζωα σαν μετακίνηση, στην πυραμίδα αυτή η αποδοχή πήγαινε ως εξής:
Φυσιολογικές ανάγκες - να εχω ενα αλογο για να κανω τις δουλειές μου
Αναγκες Ασφαλειας - να το προστατευσω σε ενα σταβλο
Αναγκες κοινωνικης αποδοχής - να με θαυμάσουν που έχω άλογο
Αναγκες αυτοεκτιμησης - να κερδισει το αλογο μου εναν αγωνα η να ειναι το καλυτερο αλογο στη δουλεια του
Αναγκες Αυτοπραγματωσης - να του βάλω ενα λαμπερο καπιστρι, χρυσα πεταλα και να του χτενισω τη χαιτη με κοτσιδες γιατι ετσι θα ειναι πιο ξεχωριστο και θα αρεσει σε πιο πολλους και σε εμενα φυσικά.
Στα αυτοκινητα τωρα αυτο παει στο τελευταιο σκαλοπατι.
Ζητας αυτο που θα σε αυτοπραγματωσει καλύτερα.
Ας πάρουμε για παραδειγμα εσένα. (με την καλη εννοια παντα)
Θες ενα 635.
Ουτε το εχεις οδηγησει, ουτε το έχεις "ζησει".
Το θες για την Saga του, επειδή έχει την διαφορετική άποψη και επειδή ειναι πιο σπάνιο απο τα mass που κυκλοφορουν.
Ενδεχομένως να μην ειναι καλο στο δρομο, να μην εχει αεροσακους να σε προστατευσει, η ακομα και να μην ειναι πρακτικό για καθε μερα.
Το μυαλο σου ομως, εχει εντελως συνειδητα δημιουργήσει τον ποθο για αυτο το αμαξι απο τις προσλαμβάνουσες που έχεις.
Στη λογική του "αρχέτυπου", οτι δηλαδή όλα ειναι στο μυαλό μας έτοιμα και υπαρκτά, απλά ενεργοποιούνται αυτά που "φωτίζουμε" - παράδειγμα, σε ένα δωμάτιο υπάρχουν στους τοίχους πίνακες. Αν μπεις μέσα με σβηστό το φως, και εναν φακό, θα δεις λιγο απο τον καθένα.
Βγαίνοντας έξω, μπορεί να ξεχωρίσεις κάποιον αν στον δείξουν απο τις λεπτομέρειες και οχι απο το σύνολο.
Ετσι λοιπόν η αναγκη σου για το 7άρι είτε για το 635, προέρχεται οχι απο την ομορφιά τους αυτή καθ αυτή γιατι ειναι υποκειμενική, αλλά απο τον πόθο σου για διαφοροποίηση και ατομικότητα στο συνολο που κινείσαι. (και εγώ και ολοι μας, απλα σε χρησιμοποιώ σαν παραδειγμα).
Αυτά σαν μια θεώρηση για την ομορφιά των πραγμάτων, που τελικα ισως να μην είναι ομορφιά αλλά ανθρώπινη ανάγκη ή διαστροφή.
(διαστροφή με την καλή έννοια, όχι με αυτό που φαντάζεσαι)
πχ, το να πίνω μονο μπύρα είναι διαστροφικό.
διαστροφικό ειναι επίσης και αυτό που έχω εγώ με τις κοντές βυζαρούδες.
και οχι με την έννοια του διεστραμμένου παιδεραστή, που και αυτός διαστροφή έχει, αλλά επιβλαβή για το σύνολο.
πολλά είπαμε όμως και μαλλον κουράσαμε...










simply evolution 
Απάντηση με παράθεση