Καλή η ιστορία Σταμάτη, αλλά μέχρι πότε θα ακούω δικαιολογίες? Δες και άλλα κράτη τι πρόοδο έχουν κάνει σε μερικές δεκάδες χρόνια...

Να λάβω υπόψη μου ότι και ο πληθωρισμός μέχρι και τα τέλη του 80 έτρεχε με ξέφρενους ρυθμούς στο 20-25%? Να το δεχτώ κι αυτό.

Είχαμε όμως όλα αυτά τα χρόνια μπροστά μας από τότε να χτίσουμε έστω κάποιες γερές βάσεις. Δεν κάναμε τίποτα σωστά όμως.

Στη κατάσταση λοιπόν που έχουμε φτάσει σήμερα και δεδομένου ότι θα είμαστε υπο συνεχή επιτήρηση πλέον μπας και αλλάξει κάτι, όταν εμείς οι ίδιοι, τα παιδιά μας και ίσως τα εγγόνια μας κληθούν να ΞΑ-ναπληρώσουν τα σπασμένα, αυτό εσάς σας καθυσηχάζει?

Σας κάνει περήφανους?

Σας κάνει να νιώθετε κάποια σιγουριά ή ασφάλεια?

Ότι κάτι θα αλλάξει προς το καλύτερο?