Δεν καταλαβες .... Δεν ειρωνευομαι ... ΑΥΤΗ ειναι η αποψη μου ... Οποιος θελει να φυγει μπορει να φυγει ... Οποιος θελει να κατσει θα κατσουμε παρεα . Που την βλεπεις λοιπον την ειρωνεία ??? Δεν προσπαθω να πεισω καποιον να φυγει και φυσικα δεν θα πληρωσω το εισητηριο κανενος για να φυγει ... Αυτο το εγραψα για πλακα .... Το τελευταιο ομως που γραφεις γιατι το αναφερεις και ειδικα σε μενα ??? Προσπαθεις να με πεισεις για κατι ? Καλώς η κακώς ΝΑΙ αυτη ειναι η θεση της χώρας μας .... Ειμαστε οντως τελευταιοι και τριτοκοσμικοι .... Η λυση πια ειναι ? Να φυγουμε και να ντρεπομαστε ????
Μη μου πεις ναι γιατι θα σου πασαρω ολο το λινκ της airticket
Φιλικα παντα .. Και ειμαστε και κοντογειτονες
Αδελφε ... Ειδες τι γραφω στο φιλο ακριβως απο πανω ???? ΞΑΝΑΜΑΤΑΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΟΣ με οσα λες εδω και μαζι σου 1000 φορες .... να βοηθησουμε ολοι μαζι ναι ... Ειμαστε ουραγοι της Ευρωπης ΝΑΙ .... Λυση ???? Οχι μονο λογια παιδια ... ΛΥΣΗ ?????
Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη E39COMP : 03-02-10 στις 00:28
Μνημόσυνο με ΞΕΝΑ κόλυβα ....
Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Stefanos_Cool : 03-02-10 στις 00:44 Αιτία: edit =>[/QUOTE]
Αχαριστια & Αγνωμοσυνη το ελληνικο σπορ
"Ολα ειναι δρομος τωρα μονο στην Αθηνα"
Μα αυτο που αναφερεις δεν ειναι Η ΛΥΣΗ ...Αυτο ειναι ΦΥΣΙΚΟ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΟ της ολης καταστασης . Να σου πω πως χαίρομαι που ξερω πως ετσι θα σωθουμε θα ειναι ψεμα αλλα ... Ο πνιγμενος απ'τα μαλλια του πιανετε .... Ας σωθουμε για αρχη οπως μπορουμε και ας ευχηθουμε να μπει μυαλο σε πολλους και να γινουμε ΟΛΟΙ πιο σωστοι .
Φαναρια Ερυθραιας - Κηφισιας ... Δυο στενα απο μεσα .
Καποτε δουλευα και στην πλατεια στην Κηφισια .... Ειχα την ξυλινη την κρεπερι για ενα διαστημα ... Του συγχωρεμένου του Θοδωρη αν ξερεις .
Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη E39COMP : 03-02-10 στις 00:46
Μνημόσυνο με ΞΕΝΑ κόλυβα ....
αυτό είναι και το μόνο σωστό.
Λύση δεν υπάρχει.
Η Ελλάδα είναι πολύ πρόσφατη χώρα.
Το 1821 κάναμε επανάσταση και το κοντέρ ξεκίνησε απο το μηδέν.
Το 1832 είχαμε το πρώτο ουσιαστικό κράτος μετά απο μάχες με χιλιάδες θύματα.
Το 1833 είχαμε τον Οθωνα και για 17 χρόνια πολεμάγαμε τον εαυτό μας.
Το 1864 μας έφεραν τον Γεώργιο και αρχίσαμε πάλι να ξαναπολεμάμε για να γίνει η Κρήτη μέρος της Ελλάδας (μην τα ξεχνάμε αυτά)
Το 1897 μετά τη συντριβή μας απο την Οθωμανική αυτοκρατορία ξαναήρθαν οι Μεγάλες δυνάμεις για να μας μαζέψουν.
Το 1900 μέχρι και το 1922 ξαναμανά πόλεμος για τα Βόρεια Εδάφη μέχρι που ενσωματώσαμε και τη Θράκη.
Για να ακολουθήσει η Μικρασιατική Καταστροφή, όπου το 32, 33, 34 και 35 κάναμε απανωτά Στρατιωτικά πραξικοπήματα για να βρούμε μια άκρη στη διακυβέρνηση της χώρας.
Το 36 αναλαμβάνει ο Μεταξάς και αρχίζει νέος κύκλος διαμάχης που έκλεισε με τον Παγκόσμιο Πόλεμο.
Με αυτά φτάνουμε στο 1940, όπου οι πατεράδες μας είχαν πρησμένες κοιλίτσες και τρώγανε μπομπότα. Οχι εξ αιτίας του πολέμου, αλλά της απελπιστικής κατάστασης της οικονομίας της χώρας.
Μετά ξεκίνησε ο Εμφύλιος, που αιματοκύλησε τη χώρα μέχρι και το 50 ουσιαστικά που αρχίζει η Αστυφιλία και δημιουγούνται οι πρώτες ουσιαστικές πόλεις. (δείτε την Αθηνα του 50 απο καρτ ποστάλ και θα καταλάβετε)
Φτάνουμε στο 1967 εποχή που πολλοί απο εμάς ήταν ήδη γεννημένοι, τρώμε το πραξικόπημα και φτάνουμε στο 1973 με το Πολυτεχνείο, το γεγονός που ουσιαστικά σηματοδοτεί όχι την εξέγερση αυτή καθ αυτή αλλά το τέλος των εσωτερικών πολέμων.
Εχουμε 2010.
μείον 1973 ίσον σκάρτα σαράντα χρόνια.
Στα σαράντα χρόνια αυτά, έχουμε τρέξει με 1.000, έχουμε προλάβει ένα τραίνο που μας είχε αφήσει χιλιάδες χιλιόμετρα μπροστά, αλλά συνεχίζουμε να είμαστε ΜΙΑ ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΧΩΡΑ ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΤΩΝ.
Η λύση που ψάχνετε είναι μπροστά σας, λέγεται ΧΡΟΝΟΣ και μόνο με τον χρόνο θα φτιάξουν τα πράγματα.
Δεν μπορούμε να έχουμε απαιτήσεις ενσωμάτωσης απο έναν μάου-μάου σε ένα Βιεννέζικο σαλόνι.
Μέχρι το 60 φοράγαμε βράκες και κλάναμε φασολάδα, ότι συμβαίνει στην Ελλάδα είναι φυσιολογικότατο, οι μεγάλες και γρήγορες αλλαγές φέρνουν τέτοια πράγματα και θέλει χρόνο να κάτσει το σκ@τό στον πάτο.
Με την Ευρωπαϊκή ένωση, είναι μονόδρομος και όλα θα γίνουν, καθώς σύντομα δεν θα έχουν επάνω μας μόνο οικονομική επιρροή αλλά και διοικητική μέριμνα.
Οπότε μη χαλιέστε, κάποιος άλλος όπως πάντα, θα φροντίσει η Ελλαδίτσα να μπεί στον -δικό του- ίσιο δρόμο και όλα μια χαρά θα πάνε.
Εχουμε αποδείξει ότι δεν μπορούμε να έχουμε αυτοδιαχείριση κυρίως επειδή δεν έχουμε μάθει να ζούμε οργανωμένα και σε δομές.
Στη διάθεσή σας για σχόλια, μη βαράτε όλοι μαζί, ένας ένας και όχι ρόπαλα...![]()
ξεκάθαρα, όπως είπα ήδη και παραπάνω, αυτό κάνουν 300 χρόνια τώρα, απλά εμείς δεν αντέχουμε να το παραδεχτούμε και πάντα τραβάμε τον τσαμπουκά μας έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.
Η πιό έξυπνη κίνηση που κάναμε ήταν (άσχετα με το πως το καταφέραμε) να ανέβουμε στο τραίνο αυτό.
Αποψή μου πάντα.
Φίλε snoopy, αυτή είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Η άλλη είναι ότι (ας πάω από το Β' π.π. χάριν συντομίας αλλά και ουσίας) η χώρα μας βγήκε νικήτρια από το μεγαλύτερο πόλεμο της ιστορίας, ή για να το θέσω σωστότερα τάχθηκε με το πλευρό των νικητών, αυξάνοντας τα σύνορά της παίρνοντας δηλαδή τα μεγάλης εμπορικής αξίας Δωδεκάνησα, τη στιγμή που χώρες όπως η Γερμανία και σε μεγάλο βαθμό και η Γαλλία καταστράφηκαν ολοσχερώς, η ανατολική Ευρώπη μπήκε υπό τη σκέπη ενός συστήματος που ναυάγησε μετά από 50 σχεδόν χρόνια, αφήνοντάς τες χρεωκοπημένες και διαλυμένες και γενικά, όλη η, άλλοτε κραταιά, Ευρώπη βρέθηκε στη χειρότερη φάση της ιστορίας της. Συνεπώς, οι επιπτώσεις του δευτέρου παγκοσμίου, ήταν, αν μη τι άλλο, το ίδιο σκληρές για την πλεοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών. Μετά τον πενταετή καταστροφικό εμφύλιο, κατά τη διάρκεια του οποίου η Ελλάδα έλαβε μεγάλη οικονομική βοήθεια μέσω του σχεδίου Μάρσαλ (το οποίο σπαταλήθηκε δυστυχώς για αδελφοκτόνα όπλα), η χώρα έζησε 20 σχεδόν (1949-1967) σχετικά ομαλά (όσο μπορούσαν να είναι τη στιγμή που ο ιδεολογικός εμφύλιος συνέχιζε να μαίνεται) χρόνια, κατά τα οποία εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ (από τις πρώτες χώρες, ως "σιδηρούν παραπέτασμα" της δύσης). Μετά ακολούθησε η επίσης καταστροφική δικτατορία και φτάνουμε στο 1975, όπου επανήλθε το δημοκρατικό πολίτευμα. Από τότε μέχρι σήμερα, η Ελλάδα μπήκε στην Ε.Ε. (1980), δέχτηκε πολλά πακέτα βοηθείας (πακέτο Ντελόρ κλπ) και είχε μέχρι τη δεκαετία του 90 μια σχετική ευημερία. Από την ανάληψη των ολυμπιακών αγώνων και μετά όμως, ξεκίνησε μια ασταμάτητη κατρακύλα που μας έχει οδηγήσει στη σημερινή χαώδη κατάσταση. Φυσικά, μέχρι τότε τα κυβερνώντα κόμματα είχαν καταχραστεί δισεκατομμύρια δραχμές, χωρίς να έχουν βελτιώσει τις υποδομές της χώρας, να ενισχύσουν την επιχειρηματικότητα, τη δημόσια περίθαλψη και την παιδεία, αλλά και να εκσυγχρονίσουν τον πρωτογενή τομέα, καθώς βιομηχανία ήταν αδύνατο και ασύμφορο να εδραιωθεί. Έτσι, χάθηκε μια πλειάδα ευκαριών και στη συνέχεια, το (έτσι κι αλλιώς) υπερβολικό κόστος των ΟΑ, σε συνδιασμό με τον πακτωλό χρημάτων που φαγώθηκαν για τη διεκπεραίωσή τους, μας έφερε στο θλιβερό και ασταθές σήμερα. Δε μας φταίει λοιπόν, στο βαθμό που θέλουμε να πιστεύουμε τουλάχιστον, ούτε η τουρκοκρατία, ούτε η κατοχή, ούτε τα ξένα συμφέροντα, ούτε τίποτα. Μόνοι μας φτάσανε τα πράγματα εδώ που είναι σήμερα, μη εκμεταλλευόμενοι τις ευκαιρίες και τις μεγάλες οικονομικές βοήθειες που μας είχαν δοθεί στο παρελθόν, οι οποίες πήγαν στις τσέπες των λίγων, που σήμερα ζητούν από τα χαμηλά οικονομικά στρώματα να βγάλουν (για άλλη μια φορά) το φίδι από την τρύπα. Υπήρχαν χώρες σε πολύ χειρότερη κατάσταση από εμάς, φίλε snoopy,όπως οι χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ (Τσεχία, Ουγγαρία και Πολωνία κυρίως), ορισμένες από τις οποίες όμως, μέσα σε λιγότερο από 20 χρόνια από την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, κατάφεραν να ορθοποδήσουν, να μπουν στην Ε.Ε. και με ταχείς ρυθμούς ανάπτυξης να ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία και σιγουριά, σε αντίθεση με τη συνεχώς βυθιζόμενη χώρα μας.Εμείς όμως, ποτέ δεν καταφέραμε να πάρουμε την τύχη στα χέρια μας και να κάνουμε τη χώρα μας παραγωγική και ανταγωνιστική και γι'αυτό δεν είναι κανένας άλλος υπεύθυνος εκτός από εμάς (και των κυβερνώντων μας, που εμείς όμως εξελέγουμε με χριστιανική ευλάβεια εδώ και 30 χρόνια, άρα φέρουμε τη μέγιστη ευθύνη και γι'αυτούς). Θα μπορούσα να επεκταθώ πολύ περισσότερο, με εκτενέστερα στοιχεία και λιγότερο επιφανειακή κάλυψη των γεγονότων, αλλά δε νομίζω ότι είναι επί του παρόντος.
Το μόνο σίγουρο είναι, ότι υπάρχει ακόμα ελπίδα και είναι στο χέρι μας να αναστήσουμε τη χώρα αυτή, η οποία έχει πέσει σε έναν ατέρμονο λήθαργο τις τελευταίες δεκαετίες με βασικό υπεύθυνο τις κυβερνήσεις της, αλλά και εμάς τους ίδιους, αφού πάντα οι λαοί φέρουν το βασικό της μερίδιο ευθύνης για μια χώρα, είτε αυτή παρακμάζει, είτε ανθεί, αφού αυτοί είναι που οφείλουν να δουλέψουν, να κοπιάσουν, να συγκρουστούν, να αντισταθούν, ή εν τέλει να ασκήσουν απλά με μεγαλύτερη οξύνοια και υπευθυνότητα το δημοκρατικό τους δικαίωμα, που δεν είναι άλλο από την ψήφο. Κανείς δε μπορεί να μας σώσει στην κατάσταση που βρισκόμαστε, ούτε η Ευρώπη, ούτε οι Η.Π.Α., ούτε η Κίνα. Είμαστε οι μόνοι που μπορούσε να σώσουμε τους εαυτούς μας και κατ'επέκτασιν και τη χώρα μας και τώρα, περισσότερο από ποτέ, είναι επιτακτική ανάγκη να το κάνουμε. Δεν υπάρχει άλλη λύση και πρέπει να το καταλάβει και ο πλέον αισιόδοξος πολίτης, πριν ακούσουμε μια ωραία πρωία τα λόγια που είπε ο Χ. Τρικούπης, έναν αιώνα (και κάτι ψιλά) πριν...
the more people agree with me
the more I think I'm wrong