Indian Motocycles

[Κωνσταντίνος]

Δεκαετίες πριν τις γνωστές συμμορίες και παρέες που όργωναν τους δρόμους της Αμερικής με τις Harley, οι μοτοσυκλέτες Indian είχαν αποκτήσει το δικό τους φανατικό κοινό, με τους κατόχους να έχουν ένα παράξενο ισχυρότατο δεσμό με τις μηχανές τους.
Η ιθύνοντες της εταιρίας πίστευαν ακράδαντα πως για να φτιάξουν όσο το δυνατόν καλλίτερες, αξιόπιστες και πέρα απο τον συναγωνισμό μοτοσυκλέτες, έπρεπε να έχουν σαν γνώμονα τους αγώνες. Απο αυτόν τον τομέα θα ερχόταν η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη βελτίωση. Πόσο δίκιο είχαν................

Μετά το κραχ ήρθε το......χρώμα
Παρά την όχι και καλλίτερη διαχείρηση η εταιρία επέζησε του μεγάλου οικονομικού κραχ.
Ο Paul Du Pont ιδιοκτήτης εταιριας χρωμάτων ανήλθε στην προεδρία της Indian το 1929, ξεκινώντας έτσι, μια περίοδο πολύ καλής διαχείρησης.
Τα κέρδη άρχισαν να αυξάνονται και οι μοτοσυκλέτες Indian απέκτησαν περισσότερο υψηλής ποιότητας χρώμα μιας και άρχισαν να βάφονται και με διάφορες αποχρώσεις σε κάθε κομμάτι.
Συνολικά 34 χρώματα κοσμούσαν πλέον τα μοντέλα της εταιρίας. Προφανώς ο "χρωματέμπορας" πρόεδρος είχε άμεση σχέση με αυτή την αλλαγή......
Εδώ βλέπουμε μια Indian Chief με αποχρώσεις 2 χρωμάτων :


Λίγο αργότερα (το 1934) το κεφάλι ενός Ινδιάνου βρήκε θέση στα ντεποζιτα των Indian :


Στο μεταξύ ο πόλεμος μαινόταν στους αγώνες μεταξύ Indian και Harley-Davidson.
Mη θέλοντας να χάσει τα πρωτεία η Indian βελτίωσε την Scout παρουσίασε την Sport Scout με ενισχυμένο σκελετό για να αντέχει και τις απαραίτητες μηχανικές αναβαθμίσεις. Μερικές φώτο :


Indian αυτοκίνητο
Στη δεκαετία του 1930 έγινε και η πρώτη και τελευταία προσπάθεια για να μπει η εταιρία στον χώρο του αυτοκινήτου. Απέτυχε παρ΄όλο που υπήρχαν ήδη καινοτόμες τεχνολογίες όσο αφορά την μηχανολογία. Θυμίζω πως ήταν η μοναδική εταιρία που χρησιμοποιούσε κινητήρες με 4 βαλβίδες ανα κύλινδρο και εκκεντροφόρο επι κεφαλής.

Υστερα απο την αποτυχημένη αυτή προσπάθεια, οι "Ινδιάνοι" επικεντρώθηκαν ξανά με όλη την ενέργεια τους σε αυτό που ήξεραν καλλίτερα.

Εξέλιξαν σε όλη την δεκαετία του 30΄ την Ace Four που τώρα πια λεγόταν Indian Ace ή Ιndian Four με ακόμα πιο ενισχυμένο και μεγαλύτερο πλαίσιο, 2 καρμπυρατέρ και κυβισμό 1260cc.


Β΄Παγκόσμιος Πόλεμος
Καθώς η Αμερική απο το 1942 άρχισε να εμπλέκεται στον πόλεμο, οι μηχανοκίνητες ανάγκες καλούσαν όλες τις ανάλογες εταιρίες να εφοδιάζουν τον Αμερικάνικο Στρατό και τους Συμμάχους.
Η Indian "αποδυνάμωσε" την Sport Scout και άρχισε την παραγωγή του μοντέλου 640 για να σταλθεί στα μέτωπα. Πιο αργές πλέον αλλά και πιο αξιόπιστες. Συνολικά παρήχθησαν 33,000 μοτοσυκλέτες για τις στρατιωτικές ανάγκες. Τις μοτοσυκλέτες αυτές τις αγόρασαν οι Στρατιωτικές δυνάμεις των χωρών : Αμερική, Καναδάς, Νέα Ζηλανδία, Μ.Βρετανία και Αυστραλία.
Ο πόλεμος όμως ενώ για αντίστοιχες εταιρίες ήταν μια κερδοφόρα περίοδος για την Indian ήταν ζημιογόνος, εξαιτίας ατυχών συμφωνιών. Ενδεικτικά αναφλερω πως η Harley-Davidson πούλησε στον Αμερικάνικο στρατό 50-60,000 με σημαντικά μεγαλύτερο κέρδος ανα μοτοσυκλέτα.

Φώτο απο στρατιωτικές Indian :



Θα ήταν λειψό οποιοδήποτε αφιέρωμα στις Indian, έαν έλλειπε η αναφορά στο μοντέλο 841 (επίσης για τις στρατιωτικές ανάγκες).
Ο στρατός είχε παραγγήλει την συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα στην Indian και μια αντίστοιχη στην Harley-Davidson (μοντέλο XLA) προς κάλυψη αναγκών, αλλά τελικά άλλαξε γνώμη και στράφηκε προς τα Jeep.
Μόλις 1000 κομμάτια του μοντέλου 841 κατασκευάστηκαν. Ο πόλεμος προστάζει, οι ισορροπίες αλλάζουν, οι αρχές σου χαλαρώνουν και έτσι η Indian (και η Harley) απο πρότυπες εταιρίες βρέθηκαν να αντιγράφουν τις άκρως πετυχημένες στρατιωτικές BMW. Συγκεκριμένα "δανείστηκαν" το σύστημα χέρι/συμπλέκτης-πόδι/επιλογέας. Πολλοί απορούν πως δεν είχαν χρησιμοποιήσει νωρίτερα ένα τέτοιο σύστημα. Κατα πολλούς η απάντηση είναι το αυξημενο κόστος παραγωγής
Η 841 :



Συνεχίζεται................