οταν ενας ανθρωπος βρισκει τον εαυτο του μεσα στη τεχνη,τοτε ελευθερωνεται και δημιουργει...
οταν ομως η ιδια η τεχνη βρισκει την υποσταση της στο προσωπο ενος ανθρωπου,τοτε γεννιουνται ανθρωποι σαν το Θαναση Βεγγο.
ενας αγνο υπηρετη της που σε αντιθεση με χιλιαδες ηθοποιους (καλους ηθοποιους)τραβηξε μονος του το θεατρο-κινηματογραφο,ενα σκαλι πιο πανω.
παντα ταπεινος,καλοσυνατος(σας θυμιζω τοτε με το ατυχημα του με το τρενο...ελεγε..."δεν εφταιγε ο ανθρωπος(μηχανοφδηγος του τρενου) εγω εφταιγα"...) και προπαντων ανθρωπος.
σπουδαιες ερμηνειες,οχι μονο σαν γελωτοποιος (αυτος που φτιαχνει-δημιουργει γελιο)αλλα και σε δραματικους ρολους,οπως στο ¨ολα ειναι δρομος".
δεν ειναι μονο το τιτανιο εργο που αφησε πισω του,ειναι και η ζωη του,που ποτε δεν απαξιωσε το κοινο του,ποτε δεν το υποτιμησε,ποτε δεν του εδωσε τροφη για να τον κρινει.πρωτος στο σανιδι,αορατος στη προσωπικη του ζωη.
αντιο Θανασση.εκει που εισαι τωρα θα κανεις παρεα και με τη κυρα Γλυκερια...σαν νεοι πανω στο παραδεισο θα τον εξερευνησετε παρεα!εβλεπε συνεχεια τις ταινιες σου.
παντα υπαρχει καποιος πιο μαγκας απο εμας....
Απάντηση με παράθεση