Θα σας πω 2 ιστορίες....

Οδηγώ καθημερινά απο 17 χρονών στον δρόμο.... Το δίπλωμα το έβγαλα πέρσι.
Κάθε μέρα προσπαθούσα να μην δίνω στόχο για να μην με σταματήσει κανείς όπως και το κατάφερα να μην έχω ούτε κλήση για παράνομο παρκάρισμα.
Το αμάξι τότε "φώναζε" απο χιλιόμετρα "ελάτε πιάστε με", εξατμίσεις, μουσικές και γενικά ότι κάνει ο κάθε kauλωμένος πιτσιρικάς στο 1ο του αμάξι!

Ο πατέρας μου μεν σαν οδηγός επαγγελματίας ξέρει πολλούς ασφαλίτες και έτσι ήξερε ανα πάσα στιγμή που βρησκόμουν και αν έκανα καμια μαμακία στον δρόμο....
Κοινώς -με προστατεύε- αν γινόταν τίποτα να έρθει να βάλει το δίπλωμά του μπροστά!
Δεν τους χόνευα τους αστυνομικούς τότε και τους προκαλούσα επιδεικτικά, περνούσα απο μπλόκα με κόφτες και άλλα τέτοια τρελλά!
Πείτε με τυχερό που δεν με σκίσανε δεν ξέρω....
Έφτασε λοιπόν η στιγμή που έβγαλα το δίπλωμα και έκανα δώρο στον εαυτό μου την ασπρούλα μου που την αγόρασα απο οικονομίες μου και πουλώντας ότι άχρηστο είχα πάρει τόσα χρόνια που ανακατευόμουν με την αυτοκίνηση.

Έψαχνα τον 1ο καιρό απεγνωσμένα μπλόκο μέχρι που βρήκα στην κηφισιά στο Άλσος. Περνάω κύριος και με σταματάνε. Ο ένας ήταν στην ηλικία μου, και ήρθε με ΟΛΟ τον σεβασμό και μιλούσε στον ΠΛΥΘΗΝΤΙΚΟ!
Μου είπε να σβήσω τον κινητήρα και να ανοίξω ντουλαπάκι, πορτ μπαγκάζ, καπώ κλπ. Ερχεται και ένας της ασφάλειας να μου κάνει έλεγχο και σωματικό και αυτοκινήτου.
Παρακάτω ήταν και 2 παιδιά της ΔΙΑΣ.
Ο χαβαλές δεν έλειπε πρώτον και δευτερον στο τέλος είχαμε γίνει όλοι μια παρέα λες και γνωριζόμασταν χρόνια και παίζαμε τάβλι πριν 2 ώρες και συζητούσαμε περί κόντρες, τουρμπίνες, βανάτα 25άρια μοτέρ και μπλοκέ διαφορικά να λιώνουν τα λάστιχα!

Απο εκείνη την στιγμή τους συμπάθισα τόσο πολύ τους αστυνομικούς και άρχισα να τους σέβομαι γιατί πολύ απλά ένα παιδί στην ηλικία μου με σεβάστηκε όπως και ο ασφαλίτης που μου έριχνε μια 10ετία!
Και το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι πως όταν σέβεσαι τον συννάνθρωπό σου θα σε σεβαστεί και εκείνος και θα εκτιμήσει το έργο που κάνεις!
Γιατί υπάρχει και ο αστυνομικός αλλά υπάρχει και ο *******!
Και πιστέψτε με τον τελευταίο καιρό βλέπω τους αστυνομικούς και όχι τους μπάτσους!

Η δεύτερη ιστορία είναι όταν το καλοκαίρι η ασπρούλα δεν κλείδωνε και ξέροντας οτι η περιοχή που μένω αστυνομεύεται γιατί μένουν διάφορα μεγάλα κεφάλια πίσω το άφηνα έξω το αμάξι γιατί στο γκαράζ είχα την Μ3.
Ένα βράδυ μυρίζαμε βενζίνη στο μπαλκόνι. Κάποια ζώα κλέβανε βενζίνη κοινώς.
Βγήκα έξω έτοιμος για βρωμόξυλο και ο πατέρας μου πήρε αμέσως το 100.
Σε 2 λεπτά με το ρολόι σκάσανε μύτη 4 ΔΙΑΣ και 1 περιπολικό, έγινε καταγραφή του συμβάντος και ψάχτηκε η περιοχή. Είχα δεί ενα σμάρτ εγώ κρυμμένο με 2 τύπους μέσα αλλά εξαφανίστηκε όταν ήρθε η αστυνομία.
2 ώρες μετά το συμβάν καθόμουν στο μπαλκόνι και έπινα ποτάκι, έβλεπα συνέχεια περιπολικά να περνάνε και να ψάχνουν παντού!
Γιατί? Για 2 κλεφτρόνια που κλέβανε βενζίνη! Τρελό μέν γιατί δεν είναι τόσο σημαντικό αλλά θεωρείται κλοπή!

Όπως είχα ξαναπεί πιο πρίν για ένα μεροκάματο είναι πάνω στην μηχανή, στο περιπολικό, γενικά οπουδήποτε, οι καιροί είναι δύσκολοι και ο καθένας θα σκεφτόταν "ας πάω και ότι γίνει τουλάχιστον να τρώει ένα κομμάτι ψωμί το σπίτι μου" γιατί και εγώ και ο καλύτερός μου φίλος το σκεφτήκαμε αυτό αλλά κάναμε πίσω......

Συγχωρέστε με για το μακρύ πόστ....