E34 - Ένας υποτιμημένος θρύλος.

[Monsta]

Και εγώ Νικο όταν έιχα βάλει αγγελία, πουλήθηκε στον πρώτο άνθρωπο που το είδε. Μου ομολόγησε χωρίς κανένα ενδoιασμό, πως δεν έιχε ξαναδεί τέτοιο 34άρι.

Άλλες φάσεις:

Επιστρέφουμε από βόλτα παραλιακή και είμαστε Βουλιαγμένης στα πρώτα φανάρια που αν στρίψεις δεξιά πας για τα βλάχικα στη Βάρη. Μπροστά μου στο φανάρι πρώτο αυτοκίνητο είναι ένα Focus RS (το παλιό βέβαια). Αριστερά του ένα s2000. Σταματάω πίσω από το focus και οι δυο τους είναι έτοιμοι να ανοίξουνε. Φυσικά ξεκινάω μαζί τους, το rs πράγματι έκανε πολύ καλή εκκίνηση (αχ τα μπλοκέ πως βοηθάνε) και πάει μαζί με το s. Έλα όμως που στα γεμίσματα 2αρας κοντέυω να τον περάσω από πάνω, γιατί δεν μπορώ να κάνω ελιγμό, αναγκαστικα κόβω, το s είναι μεν πίσω του και λίγο πίσω από μένα αλλά δε .....χωράω. Μέχρι που σταματάμε στο επόμενο φανάρι και τα παιδιά από το focus δεν έχουν καταλάβει γιατί δεν μπορούν να ξεφύγουν από μια παλιά 5άρα. Σταματάω δίπλα και ρωτάνε τι μοτέρ φοράω? Τους εξηγώ, λύνεται η απορία και πάει ο καθένας στο καλό.

Πελάτης και φίλος στο μαγαζί, γιατρός στο επάγγελμα με TT (το προηγούμενο) 225ΗΡ quattro, με αλλαγμένη τουρμπίνα, εξατμίσεις, ιντερκούλερ, κοντά στα 330 ΗΡ έλεγε. Βλέπω 280 στο κοντερ να μου λεει και τέτοια τρελά, να το δεις πως γεμίζει μετά τα 200 μπλα μπλα μπλα... Εγώ δε μιλούσα. Μια μέρα έρχεται για καφεδάκι στο μαγαζί ήτανε Σάββατο και πάνω στη κουβέντα (κοίταγε με μισό μάτι το ///Μ5) να μου λέει ότι δε πάει το εργαλείο, δε το πιάνει το δικό του, να το θάβει, έχω τελικές μεγαλύτερες, να του λέω μην επιμένεις, είσαι αδιάβαστος, που πας ξυπόλυτος στ αγκάθια, δε σε παίρνει θα πικραθείς και θα πας να το πετάξεις, τον πείραζα και γω εν ολίγης αφού τα ζήταγε, τεσπα λέμε να πάμε για ένα ανοιγματάκι μόλις κλείσω το μαγαζί....

Ζεσταίνω το εργαλείο, τα λαδάκια του να είναι στους 90 βαθμούς, κάνουμε το γύρω από το μαγαζί να βγούμε στο φανάρι του ΥΓΕΙΑ με κατεύθυνση προς τα πάνω, περιμένουμε να μην έχει και κίνηση και στηνόμαστε στο κόκκινο.

Αδρεναλίνη στα ύψη, το ξέρω ότι θα μου ξεκολήσει στην αρχή και πρέπει να πιάσω χλμ για να τον περάσω, έχουμε όμως συνεννοηθεί να κόψουμε αρκετά πριν το σαμαράκι της Κηφισίας στην έξοδο για Ολυμπιακό μην απογειωθούμε και σκοτωθούμε...

Ξεκινάμε λοιπόν, πύραυλος το ΤΤ (λογικό), προσπαθώ εγώ να βρω πρόσφυση, αλλαγή σε 2α είναι 2-3 κενές μπροστά να βλέπω αυτά τα κακάσχημα οπίσθια του ΤΤ, γεμίζει καλά η 2α μου και έχω καλύψει 1 κενή, αλλαγή σε 3η και αρχίζω να τον μαζεύω, περνάμε την πεζογέφυρα ο S38 να ουρλιάζει όπως μόνο εκείνος ξέρει, αλλαγή σε 4η ενώ ταυτόχρονα τον έχω μαζέψει και αρχίζω να του ανοίγω καλά, αφήνω όμως το γκάζι διότι το σαμαράκι πλησιάζει, έρχεται δίπλα μου με ένα ύφος απορίας ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ σαν να λέει WTF????

Όταν γυρίσαμε στο μαγαζί μου λέει: "Πως πάει έτσι η .....μπανιέρα!!!"

Παρέλειψα να πω ότι είχαμε βάλει ένα μικρό στοιχηματάκι. Ή θα πλήρωνε τις υπηρεσίες Χ2 ή θα του τα κανα όλα τσάμπα.

Η ώρα της πληρωμής ήρθε και ήταν πολύ γλυκιά indeed!!!