συμπέ...πολύ συγκινητικό αυτό που γράφεις...
συμφωνώ με τον γιατρό πάντως...εσύ κοίτα πάνω απ'όλα μην κάνεις το παιδί να αισθάνεται
τύψεις, ότι εξαιτείας του ο μπαμπάς του αφήνει κάτι που αγάπησε και που ήθελε να κάνει...
τα παιδιά είναι πολύ έξυπνα και καταλαβαίνουν τα πάντα, άσχετα που εμείς τα υποτιμάμε...
είναι μικρός ακόμα και σίγουρα πλέον έχει πλήρη γνώση για το πρόβλημα του...μην νομίζεις,
και αυτός σίγουρα, όλα και κάτι θα ψάχνει για να ασχοληθεί, άσχετα που ακόμα δεν βρήκε...
παρακίνησε τον να στραφεί πρως την μουσική...αν τα καταφέρεις, θα με θυμιθείς...