ηταν 9 του Μαη....
το χαρτι μου ελεγε οτι θα παρουσιαζομουν στη Ρεντινα...ξεκινησαμε αρκετα πρωι και 8 η ωρα ημασταν στο στρατοπαιδο(μιση ωρα απο θεσσαλονικη δηλαδη....
στην υποδοχη ηταν δυο ντερεκια ενα κεφαλι πιο ψηλοι απο μενα(εγω ειμαι 1.91) και με μπρατσα που τα δικα μου εμοιαζαν σαν οδοντογλυφιδες(τα μπρατσα ειναι το δευτερο μεγαλο πραγμα πανω μου...)
ωραια θα περασουμε.....
η μεταθεση ελεγε....κυπρο...35 μοιρα καταδρομων...μια μεγαλη απογοητευση στην αρχη,στο τελος λυπη που εφευγα..
τα πραγματα πολυ ζορικα αλλα στον αντιποδα ειχαμε πολλες ανεσεις (ειδικα εγω που σαν μεγαλος σε ηλικια ειχα τις γνωσεις για τις διεκπαιρεωσεις στο γραφειο..)
σοβαρες ασκησεις που δεν υοπαρχει περιπτωσει να τις κανει καποιος σε καποιο αλλο σωμα...
αυτα που βλεπουμε στις ταινιες να πεφτουνε απο ταρατσες με σκοινια και να μπουκαρουν μεσα απο παραθυρα...
μετα ηρθε το κεντρο εκπαιδευσεως ανορθοδοξου πολεμου.....
επειδη τα ειδα με τα ματια μου....περνανε δυσκολα.....
και μια λεξη για τα κομαντα που καναν ρεντινα.....
ΑΡΑΠΗΣ......
παντα υπαρχει καποιος πιο μαγκας απο εμας....
Απάντηση με παράθεση