Την επόμενη το πρωί ξεκινήσαμε για Κρακοβία με πρώτη στάση στα σύνορα Σερβίας Ουγγαρίας που πάντα έχει κίνηση και μεγάλη καθυστέρηση, να ξέρετε ότι εκεί πολύ συχνά θα σας ψάξουν διεξοδικά το αμάξι, δηλαδή θα πρέπει να βγάλετε έξω τα πράγματα και να μπει σκύλος μέσα να μυρίσει.
Εκεί πρέπει να αγοράσετε βινιέτα αλλά το καλό είναι ότι τα μαγαζιά στα σύνορα πουλάνε βινιέτα για όλες τις χώρες που θα χρειαστείτε και όχι μόνο για Ουγγαρία.
Σε όλη τη διαδρομή απο Βελιγράδι για Κρακοβία είχε απίστευτη ομίχλη αλλά ο δρόμος στεγνός.
Πριν φθάσουμε Βουδαπέστη ο φίλος μου που ακολουθούσε με ένα Ford Focus (και τα 2 αμάξια είχαμε χιονολάστιχα, εγώ μάλιστα σε 16άρες ζάντες που τις έχω μόνο για χειμερινά ταξίδια) έκανε λάθος και αντί να παρακάμψει μπήκε μέσα στη Βουδαπέστη. Έπρεπε να συνεχίσω και να τον περιμένω σε ένα χωριό στη Σλοβακία, ήταν ευκαιρία να κάνω και λίγη δουλειά στο λαπ τοπ αφού περίμενα πάνω από μια ώρα.
Ο δρόμος από Βουδαπέστη και πάνω είναι επαρχιακός, ξεχάστε τους αυτοκινητόδρομους, αλλά η άσφαλτος και η σήμανση είναι άψογα σε όλες τις χώρες. Λίγα κομμάτια αυτοκινητόδρομου ξαναβρίσκεις στη Πολωνία.
Αν δεν μπορείς να πας γρήγορα με 100 ίππους, τότε, δεν θα πας ούτε με 500
Απάντηση με παράθεση