Η ΞΑΝΘΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΠΙΝΟ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ ΣΚΟΤΕΙΝΟ...
Μέχρι τότε όλα ήταν θαυμάσια! Ειδυλιακό τοπίο με 5.000 υπέροχα χιλιόμετρα διακοπών...
Όμως οι μέρες περνούσαν, έφτανε η ώρα του μερικού αποχωρισμού... Ο Αλπίνος ήταν λίγο θλιμμένος: οι λόγοι ήταν δύο. Πρώτον η αγαπημένη του οδηγός έπρεπε να φύγει επειγόντως...αεροπορικώςγια μερικές μέρες και δεύτερον μέχρι τότε δεν του είχε δοθεί η ευκαιρία να δείξει τι αξίζει στο δρόμο.
Είχε βέβαια τα τυχερά του, αλλά η καλή του η αφεντικίνα του είχε βάλει χαλινάρι...όχι πανω από 120!!!
Εκείνο ήταν το τελευταίο βράδυ. Επρεπε να πάνε κάτω χώρα για να πάρει η Ξανθιά το αεροπλάνο. Όλα ωραία και καλά, με τάξη, αργά και προσεκτικά υπό την μουσική υπόκρουση του "Αλαλούμ, αλαλούμ"...
Εκεί μετά τα διόδια, κάτι έγινε...στην έξω λωρίδα φάνηκε η μαύρη σιλουέτα ενός κουπέ...μόλις περασε γοργά μεσα στη νύχτα, φάνηκαν οι 4 εξατμίσεις και το χαρακτηριστικό Μ3. Η Ξανθιά ΖοΧαδιάστΗκε, μόλις είδε τα γράμματα της πινακίδας στο σκοτάδιάραγε είναι πραγματικό ΜιΤρίο αυτό, από τα τελευταία κουπέ?!? Για να δούμε σκέφτεται η Ξανθιά... Ο Αλπίνος όλος χαρούλες, ξυπνάει από το λήθαργο και παίρνει μια βαθιά ανάσα.
Το ΜιΤρίο διαισθάνεται την κατάσταση, αλλά αγέρωχο συνεχίζει πιο σβέλτα και πάντα στην έξω λωρίδα. Στο δεύτερο κατοστάρι και κάτι ψιλά, συνειδητοποιεί πως κάτι μάλλον γρήγορο το πλησιάζει(!)Για λίγο διάστημα τα δύο πάνε μαζί σε γοργό ρυθμό. Αφού το Μιτρίο έλεγξε τα χαρακτηριστικά του Αλπίνου με τις παράξενες πινακίδες αποφάσισε τώρα να περάσει μπροστά. Αυτό έγινε άλλη μια φορά
Η Ξανθιά ήταν ευχαριστημένη που ο Αλπίνος επιτέλους ήταν χαρούμενος που "τέντωνε τις ροδούλες του" .
Μετά από κάποια ώρα το ΜιΤρίο, που ήταν μπροστά, επιτάχυνε πιο πολύ. Ο Αλπίνος κατάλαβε πως ήθελε να μείνει μόνο του κι έτσι δεν προσπάθησε να ακολουθήσει. Η Ξανθιά του έβαλε πάλι χαλινάρι στα...120
Εις το επανιδείν
Απάντηση με παράθεση