Στην ίδια δουλειά 4 χρόνια τώρα, 0% αύξηση και όπως προείπα περικοπές λόγω φόρων, εκτάκτων κλπ.
Με 2 παιδιά, ένα μικρό δάνειο που εξυπηρετείται κανονικά και τις τρέχουσες ανάγκες, η αποταμίευση μοιάζει μακρινό όνειρο. Δεν παραπονιέμαι όμως. Προσπαθώ πάντα να ανέβω το σκαλί που βλέπω μπροστά μου.
Έχουμε καταντήσει να λέμε πάλι καλά που έχουμε δουλειά και πληρωνόμαστε.
Προοπτική αρνητική, ενώ στα 37 θα έπρεπε να στοχεύουμε ψηλότερα με καλύτερες αποδοχές και ποιοτικότερο χρόνο.
Η ώρα είναι 01:10 και είμαι ακόμη στο γραφείο.
Που θα πάει φίλοι και συνφορουμίτες? Θα τα καβαλήσουμε τα εμπόδια. Θέληση, δύναμη, κουράγιο και πίστη. Κυρίως στις δυνατότητές μας.
Απάντηση με παράθεση