Εγώ πάλι γεννήθηκα μόλις πριν το 2ο μισό του περασμένου αιώνα.
Βλέπω τον Ιαβέρη, αρχές 80, στο Πόρο Καρρά, βράδυ Σπτέμβρη με βροχή και κρύο να φιλά τους πιτσιρίκους τότε γιούς του και την γυναίκα του, να κάνει τον σταυρό του και να ξεκινά για την πρώτη ειδική.
Οι βόρειοι Καλεμτζάκης, Χαμπής, Ψηφίδης, ρίχνουν λοξές ματιές στους Στρατισίνο, Μοσχού, Μέλα, Μοσχούτη. Θέλουν να τους "πάρουν", δεν θέλουν να χάσουν στα δικά τους χώματα. Ξέρουν όμως πως οι πρώτοι έχουν καλύτερα μοτέρ, καλύτερο στήσιμο και ο στόχος αυτός ανήκει στην σφαίρα του ονείρου.
Φυσικά δεν αναφέρομε στους ξένους επαγγελματίες που θα πάρουν τις πρωτιές, αλλά στις πρώτες ελληνικές θέσεις.
Μυρίζω το castrol και χαζεύω Εσκορτ ΜΚ2, Φίατ 131 supermirafiori, Οπελ καντετ GTE, datsun 160J. Μουγκρίζουν τα μοτέρ, με τα αξιοθαύμαστα για την εποχή 120-150 άλογα,
μυρίζει έντονα βενζίνη που την καταπίνουν λαίμαργα τα διπλά βέμπερ η ντελόρτο.
Ξεκινα και ο Ακύλας, συνοδηγός του Χαμπή, ανοίγει το παράθυρο με βλέπει και "έχεις κανένα Rothmans ρε;" .
Αλλη ιστορία και αυτή, κάτι του ότι θα ανέβαιναν τα ξένα τσιγάρα που παράγονταν όμως εδώ, είχαμε στραφεί όλοι στα εισαγόμενα Rothmans που είχαν ίδια περίπου τιμή ήταν και original. Ετσι είχε δημιουργηθεί μιά τεχνητή έλειψη και σχεδόν τα ζητιανεύαμεκαθημερινά στα περίπτερα.
Αργότερα θα σκανάρω μερικές φώτο που έχω με την ιστορική ZENIT και θα σας τις παρουσιάσω.
Ζήσε το σήμερα. Για το αύριο δεν ξέρεις.
Απάντηση με παράθεση
